قربانت خدا عز و جل سرشت مؤمن را از چه آفريده ؟ فرمود : از سرشت پيغمبران و هرگز پليد نگردد .
بيان يعنى بكفر و شرك آلوده نشود و گرچه به گناه آلوده گردد و با توبه و شفاعت و رحمت پروردگار تعالى پاك شود و بقولى يعنى آلوده دنياپرستى نشود تا آنجا كه از آخرت بماند .
14 - كافى ( ج 2 : 5 ) بسندش از صالح بن سهل كه به امام صادق عليه السّلام گفتم : مؤمنان از سرشت پيمبرانند ؟ فرمود : آرى .
بيان : يعنى از باقيمانده سرشت آنان .
15 - كافى ( ج 2 : 6 ) بسندش از امام باقر عليه السّلام كه اگر مردم آغاز آفرينش را ميدانستند دو تا با هم اختلاف نميكردند .
راستى خدا عز و جل پيش از آفرينش خلق فرمود « باش آب شيرين و گوارا تا آفرينم از تو بهشتم و فرمانبرانم را و باش شور و تلخ تا آفرينم دوزخم را و نافرمانانم را وانگه آنها را فرمود تا در آميختند و از اين رو مؤمن كافر آرد و كافر فرزند مؤمن ، و آنگه خاكى از صفحه زمين بر گرفت و آن را سخت ماليد و سائيد و ناگاه آنان مانند مورچه بجنبش آمدند ، و باصحاب يمين فرمود : بسلامتى بسوى بهشت و باصحاب شمال فرمود : بسوى دوزخ و باك ندارم ، و آنكه فرمود : آتشى را تا افروخته شد و باصحاب شمال فرمود : در آن درآئيد و از آن ترسيدند و باصحاب يمين فرمود در آن درآئيد و در آمدند و بدان آتش فرمود سرد و سلامت باش و سرد و سلامت شد . و اصحاب شمال گفتند : پروردگارا از ما بازگير فرمود : « از شما باز گرفتم پس به آتش در آئيد » و رفتند در بر آن و از آن ترسيدند در آنجا بود كه طاعت و معصيت ثبت شد و نتوانند اين فرمانبران از نافرمانان شوند و نه آنان از اينان گردند .
تبيين : دو تن اختلاف نكردند در باره استطاعت و جبر و اختيار يا در باره امور دين زيرا فهم و آمادگى و سرشت آنان اختلاف دارد و در اين صورت در باره رهنمائى
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 71
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٧١