ابن عبد البر در كتاب ابناء ص 96 گفته : و همه دانشمندان بانساب اتفاق دارند كه لب و صريح فرزندان اسماعيل بن ابراهيم ( ع ) ربيعه و مضر باشند دو پسر نزار بن معد بن عدنان و در آن خلافى نباشد ( از پاورقى ص 365 چاپ جديد ) .
70 - كافى ( ج 2 ص 226 - 230 ) بسندش از امام صادق ( ع ) كه مردى به نام همام عابد ناسك كوشا بر خدا است و پيش امير مؤمنان شد كه در سخنرانى بود ، گفت اى امير مؤمنان ، وصف كن براى ماها مؤمن را كه مجسم كنى آن را در بر ما كه گويا بدان نگريم ، فرمود : اى همام مؤمن زيرك و هوشمند است ، خوشرو ، و دل غمين است ، سينهاش پهناورتر از هر چه ، و نفسش رامتر از هر چه ، از هر نابود شو جلو گيرد و بهر چيز خوب وادارد ، نه كينهتوز است ، و نه حسود ، نه جهنده ، و نه دشنام گو و نه عيبجو ، و نه بد گو در پشت سر .
بد دارد والائى را ، و دشمن دارد شهرت را ، دراز اندوه ، بلند همت ، پر خاموشى ، با وقار ، پر ذكر گو ، پر شكيبا ، پر شكر ، غمش از انديشه او است ، و به فقر خود شاد است ، هموار طبع ، با نرمش است ، پايدار وفا ، كم آزار است ، نه افتراء بندد و نه آبرو در است ، اگر خندد لب ندرد ، و اگر خشمد از جا نجهد .
خندهاش دندان نما است ، و پرسش او آموختن ، مراجعه او براى فهميدن ، بسيار دانش بزرگ بردبارى ، پر مهربانى ، بىكشمكش و بىشتاب ، و بىتنگدلى و بىمستى و خوشى ، و در داوريش خلاف نگويد ، و در دانشش ناروا نباشد ، خودش از سنگ خاره سختتر ، و رنج كشيدن در بر او از انگبين شيرينتر ، نه پرخور است ، و نه پر بيتاب و آزمند ، نه زورگو و نه لافزن ، نه به خود بند و نه وارس ، خوش ستيزه ، و مردانه برگشت .
داد دهد گرچه بخشم رود ، نرمش دارد اگر بجويد ، نه تهور دارد و نه آبرو ريزى و نه زور گوئى ، دوستيش پاك ، و پيمانش محكم ، و قرار دادش با پايش ، مهربان ، چسبنده ، بردبار ، پر تحمل كم فضولى ، از خدا عز و جل خشنود ، مخالف
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 291
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٩١