سى و شش : باوقار است در لرزشها ، و رخدادهاى بزرگ و فتنهها كه دل و حال مردم را پريشان كند ، وقار از شجاعت است .
سى و هفتم : در بد آمدها بسيار شكيبا است ، چون پايدار است و همتش بالاتر از امور دنيا است .
سى و هشتم : در رفاه و خوشى پر شكر است ، زيرا نعمت بخشى را دوست دارد .
سى و نهم : ستم نكند بر كسى كه دشمن او است ، با وجود داعى بر آن كه دشمنى است .
چهلم : براى دوستش بگناه نيفتد ، و اين كنارهگيرى از هرزگى است ، و هوسرانى در باره محبوب كه آنچه را نشايد به دو دهد يا آنچه بر او بايد جلوش را بگيرد ، چنانچه قاضيان به دو فرماندهان ناروا و ناحق كنند ، و پرهيزكار بدين كارها گنهكار نشود ، با وجود داعى بر آن كه دوستى است و رعايت عدالت در هر چيز مينمايد و به همه برابر نگاه مىكند .
چهل و يك : به حق اعتراف كند پيش از آنكه گواه بر او گواهى دهد ، زيرا دروغگو نيست ، و گواه با انكار حق مورد نياز است .
چهل و دو : سپرده را نگهدارد و در آن كوتاهى نكند كه خدا به دو سپرده از دين و قرآن چون پارسا است و پابند حدود خدا .
چهل و سوم : هر چه از آيات خدا در ياد دارد و از عبرتها و مثلها فراموش نكند و به كار بندد ، چون پيوسته منظور دارد ، و بخاطر گذراند .
چهل و چهارم : نام و لقبهاى بد نپراند ، چون خدا در قرآن از آن غدقن كرده و فرموده ( 11 - الحجرات ) و نپرانيد القاب بد را : براى اينكه كاريست فتنه انگيز و كينه خيز ميان مردم و جدائى افكن و مخالف خواست شارع .
چهل و پنجم : زيان به همسايه نرساند ، كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم در باره او سفارش كرده ( 36 - النساء ) و همسايه خويشاوند و همسايه خانه در پهلوى آن و سفارش او ( ص )
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 269
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٦٩