20 - نيكوانند ، نيكى به پارسائى برگردد چون در برابر هرزه باشد .
21 - پرهيزكارانند ، و مقصود از آن در اينجا ترس خدا است ، و ذكر عفت و خوف گذشت ، و آن را در اينجا دوباره آورده ضمن اوصاف روزانه آنها و در آنجا مطلق آورده .
ترس آنها را تراشيده تا اينكه فرموده عظيم شرح اثر خوف است كه بر آنها چيره شده ، و خوف اين اثر دارد براى آنكه نفس كارگزار تن را از كارش باز دارد و قوه شهوت و خوراك را از كار خودشان اندازد ، و اثر خوف را بتراش تير مانند كرده براى سخت بودن آن و بدنبال آنست دگرگونى چهره ، و سستى از انفعالات نفسانيه چون خوف و اندوه تا آنان كه چهره بيمار دارند و گرچه بيمار نباشند .
ميگويد ديوانهاند كه اشاره است بدان چه رخ دهد براى برخى از عارفان كه بعالم بالا پيوندد و از تدبير تن باز ماند و سخنى گويد بيرون از آنچه بايد ، و زشت باشد نزد ظاهر شريعت ، و آن را بديوانگى بندند ، و بسا بكفر و بيدينى و آن امر بزرگى كه بدان در آميختند پرداخت برازهاى آنانست از ملاحظه جلال خدا ، و مطالعه انوار عالم بالا .
22 - اينكه كم از كردار خود را نپسندند - تا كه فرموده - بزرگ براى تصور شرافتى كه هدف كردار آنها است .
و به خود تهمت زنند - تا فرمايد - آنچه ندانند و تهمتشان ترس از ترديد آنها است در قضاوت و همى آنان بحسن عبادتشان و اينكه نزد خدا پذيرفته است و خدا پسندند و به خدا رسانند ، زيرا اين وهم مايه خودبينى در عبادت و كوتاهى از فزودن بر آنست ، و اين شك و تهمت خود به پيروى از نفس اماره مايه ترس شود از اينكه اين اعمال نارسا باشند بدان چه بايد و شايد ، و اين باعث بر كردار و شكننده عجب است ، و دانستى كه عجب و خودبينى از مهلكاتست چنانچه فرمود : سه تا هلاككنندهاند : بخل پيروى شده ، هوسرانى ، و خودبينى بخويش . و هم ترس آنان از
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 264
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٦٤