خدا عز و جل هم فرموده ( 37 - الاسراء ) و راه نرو بر زمين خوشگذرانه ، يا روش آنها ميان مردم يا در راه خدا با فروتنى است .
گوشهاى خود را واداشتند براى شنيدن دانش سودمند و اشاره دارد به ذم گوش گرفتن داستانهاى دروغ ، و بلكه بسيارى داستانهاى راست بىفروغ چنانچه خواهد آمد ان شاء اللَّه .
( و الرخاء ) قطب راوندى گفته : پرهيزكاران رنج دهند تنهاى خود را در طاعت و خوشدلند بدان رنج و مشقت كه بر خود هموار كنند ، چون خوشدلى در رفاه زندگى و هر كدام آنها چنين باشند ، و نمونه آنست قول خدا تعالى ( 171 - البقره ) نمونه آنان كه كافرند چون كسى است كه بانگ كند ، يعنى چون هر كدام از آنها است .
و بسا مقصود اينست كه نمود آنها در بلاء چون نزول آنها است در خوشى و رفاه مانند قول خدا ( 70 - برائت ) و اندر شويد چون اندر شدن آنان يعنى نزولشان در بلا چون نزول آنهاست در خوشى و رفاه .
كيدرى گفته : « نزلت انفسهم » الخ چون شور شهوت حيوانى خود را در هم شكستند ، و جان خود را به خوبى پاكيزه كردند ، و پيكرها و جانهاى خود را وقف رضاى خدا كردند ، و در راه او واداشتند ، و نظرى ببهره خود در اين جهان گذرا ندارند ، و همه توجهاتشان صرف بدست آوردن هدف آفرينش خويش است ، از آماده كردن توشه معاد ، و از هر سو رو كردن به پرستش پروردگار عباد ، و توجهشان به تنها تنها بطبع است .
چون توجه رهروان به حج حقيقتى به شترچرانى ، و دانستند بطور يقينى كه هر رنجى در اين راه بكشند گرچه كلان باشد ، در برابر آنچه بدان ميرسند از ملاقات دوست و بدست آوردن خواسته خود ناچيز است ، و محنت نزد آنها چون نمك زندگى است ، و بلا چون نعمت و اينكه فرمود : ( كالذى . . . ) مانند قول خدا است و اندر شويد چنانچه اندر شدند ( 70 - برائت ) و چون بيت حماسه كه سروده .
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 255
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٥٥