نگيرد ، از لغزش گذشت كند و از خطايش در خورد داشته باشد ، بر او حسد نبرد ، كينه او بدل نگيرد ، هم آهنگ او باشد دورو نباشد هم پيمان او باشد و مخالف او نباشد ، خيرخواه و اندرز گو باشد نه رسوا كن و عيبجو .
سود حديث تشويق بهمدمى و خوش يارى است ، راوى حديث جابر بن عبد اللَّه انصاريست .
42 - الشهاب : فرمود صلّى اللَّه عليه و آله : مؤمن آنست كه مردمش بر جانها و دارائيهاى خود امينش دانند و آنها را بوى سپارند .
الضوء : اينست آسودگى خاطر و نترسيدنست و امن و امانت و ايمان و امنه بهم نزديكند ، و خدا تعالى را مؤمن گويند چون بندههايش را از ستم خود آسوده داشته ، مرد امنه آنكه بهر كس اعتماد كند .
اين حديث هم در پديده گزارش است و در معناى فرمان ، كه مؤمن بايد خود را مورد وثوق و اعتماد سازد ، و جانب او امانتتدار باشد و پاك از نكوهشها ، در جان و مال كسى خيانت نورزد ، و پيمان نگسلد و عهد و عقد خود نشكند .
سود حديث تشويق بديانت و امانت و صيانت و خودداريست ، بهترين روشن گزينى در معامله با مردم و پيشداشت راستى و خوشباش گوئى . و دو راوى حديث انس ابن مالك و فضالة بن عبيد باشند .
43 - در دو كتاب حسين بن سعيد : بسندش از امام صادق عليه السّلام كه بپرهيزيد از آنچه پوزش خواهد زيرا مؤمن نه بد كند و نه پوزش خواهد ، و دو رو هر روز بد كند و پوزش خواهد .
44 - تمحيص : از امام صادق عليه السّلام كه بر مؤمن فرجش چيره نشود ، و شكمش او را رسوا نكند .
45 - تمحيص : روايت است از رسول خدا ( ص ) كه ايمان مؤمن كامل نباشد تا يك صد و سه خصلت دارا باشد در كار و كردار و نيت و درون و برون .
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 245
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٤٥