و در حكم مؤمن بوده .
و مىشود منظور از حديث نظر بغالب باشد زيرا بسيارى از مؤمنان خوب را ميبينيم كه در پايان عمر خرف و ديوانه شوند ، يا منظور يك گونه از ديوانگى است و وجه يكم بىوجه نباشد .
و بر همه چيز او ظاهرش تسلط شيطانست بر همه اندام و نيروهاى ايوب جز خرد او و بسا تفسير شود بتسلط او بر خانه و اثاث خانه و مانند آنها و بر دوستان و يارانش و سخنى فراوان در داستانهاى ايوب و رفع شبهههاى وارده بر آن در جلد پنجم گذشت و باز نگوئيم براى دورى از تكرار .
6 - كافى ( ج 2 ص 252 ) بسندش تا امام صادق عليه السّلام كه نزد آن حضرت بلاء و خصوصياتى كه خدا عز و جل بمؤمن داده ياد شد و او فرمود : از رسول خدا پرسيدند كدام مردم در دنيا بلاء سختتر كشند ؟ فرمود : پيغمبران وانگه هر كه مانندتر است بدانها و مانندتر بحسب درجه ، و مؤمن هم به اندازه ايمانش گرفتار شود و به اندازه خوش - كرداريش ، و هر كه ايمانش درست و كردارش نيك است بلايش سخت است ، و هر كه ايمانش سبك و كردارش سست بلايش كم است .
در تمحيص : از عبد الرحمن مانندش آمده .
بيان : سستى كردار در اندازه و در گونه و يا هر دو باشد .
7 - كافى بسندش از امام صادق عليه السّلام كه ثواب بزرگ در برابر بلاء بزرگ است و خدا دوست ندارد مردمى را جز كه مبتلا كند آنان را .
بيان : دلالت دارد كه بلاى بزرگ اجر بزرگ دارد ، و نشانه دوستى پروردگار رحيم است ، اگر در مؤمن كريم باشد .
8 - كافى ( ج 2 ص 253 ) بسندش از امام صادق عليه السّلام كه خدا عز و جل را در روى زمين بندههائى پاك است كه از آسمان پيشكشى به زمين فرو نيايد جز كه از آنها بگرداندش به ديگرى ، و بلائى نيايد جز كه بسوى آنان بگرداند .
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 166
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٦٦