تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 151

مساهمون:

ص١٥١

باب يازدهم در اينكه مؤمن دو دسته است

1 - كافى ( ج 2 ص 248 ) بسندش از امام صادق عليه السّلام كه مؤمن دوتا است ، مؤمنى كه به پيمان خدا درست عمل كرده و به شرط او وفا كرده كه خدا فرموده ( 23 - الاحزاب ) « مردانى كه درست انجام دادند آنچه را خدا با آنها عهد كرد » و آنست كه نه هراسهاى دنيا بيند و نه هراسهاى ديگر سر او آنست كه شفاعت كند و شفاعت لازم ندارد . و مؤمنى چون دسته زراعت تازه و نرم كه يك بار خم شود و يك بار سر پا باشد و آنست كه هراسهاى دنيا بيند و هراسهاى ديگر سر او آنست كه شفاعت خواهد و شفاعت نكند . بيان : از تفسير بيضاوى و مجمع البيان مؤمنان صادق را كه نذر خود را بمعنى جاندادن در زمان رسول انجام دادند و جانبازى كردند حمزه ، مصعب بن زبير ، انس ابن نضر و جعفر بن ابى طالب شمرده و آنكه انتظار ميبرد على بن ابى طالب عليه السّلام ، و آنگه گفته . و در خصال ( ج 2 : 21 ) روايت از امام باقر عليه السّلام در حديثى طولانى كه فرمود : امير مؤمنان عليه السّلام كه عهد كرديم با خدا و رسولش من و عمم حمزه و برادرم جعفر و عموزاده‌ام عبيده بر امرى ( جانبازى در راه خدا ) كه بدان بپائيم براى خدا تعالى
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 151 | العلامة المجلسي / محمد باقر كمره‌اى