تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 146

مساهمون:

ص١٤٦
3 - الممتحنه آيه 12 : آيا پيغمبر چون زنان مؤمنه نزدت آيند تا با تو بيعت كنند بر اينكه چيزى را شريك خدا نگيرند و دزدى نكنند و زنا نكنند و فرزندان خود را نكشند و نياورند بهتانى بناروا ميان دستها و پاهاشان و نافرمانيت نكنند در كار خوب با آنها بيعت كن و براشان آمرزشخواه كه خدا پر آمرزندهء مهربانست . تفسير : و بيائيد به پيمان خدا طبرسى ( ره ) در ( ج 6 مجمع البيان : 382 ) گفته از قول ابن عباس كه وعده هم از عهد است و بقول مفسران عهد واجب الوفاء در باره كار خوبست و با خدا عهد كند كه البته آن را خواهد كرد كه بر او واجب گردد و خدا از شكستن آن غدقن كرده پس از آنكه با نام خدا محكم گردد و تصميم بر آن گرفته شود بخلاف سوگند بيهوده و سرسرى . . . و اين آيه فرو شد در بارهء آنان كه با پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله پيمان مسلمانى بستند و فرمود : كمى مسلمانان و بسيارى مشركان شما را بشكستن پيمان واندارد كه خدا نگهدار شما است . پايان . و نباشيد چون آن زنى كه رشته خود را واتابيد ، و بروايت على بن ابراهيم از امام باقر عليه السّلام زنى بود از بنى تميم بن مره بنام ريطه از نواده‌هاى لوى بن غالب و كم خرد بود كه ميرشت وانگه واميتابيد و خدا به دو مثل زد . فرمود : سوگندهاى خود را وسيله فريب مردم نسازيد و بدانها خيانت نورزيد براى اينكه كفار قريش از مسلمانها بيشترند و ثروتمندتر كه اين آزمايشى است براى شما . و باز هم غدقن را تأكيد كرد و فرمود : قدم شما پس از ثبوت بر مسلمانى نلغزد تا در دنيا جلوگيرى كنيد از راه خدا و با عهدشكنى شما و ديگران از اسلام روگردان شوند و شما در دنيا بدى بينيد و در آخرت عذاب بزرگ و در جوامع است از امام صادق عليه السّلام كه اين آيه در باره بيعت با على عليه السّلام نازل شد آنگاه كه