تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 139

مساهمون:

ص١٣٩
عجم : خلاف عرب - تا گويد - در نهايه گفته : هر كه سخن نتواند اعجم و مستعجم است و از آنست حديث : هر گاه يكى از شماها شب برخيزد و بسته شود زبانش از خواندن قرآن يعنى زبانش بند آيد و نتواند بخواند و گويا زبان بسته شده - پايان . و حاصل اينكه راه ببدى ندارد و جز خوبى نيارد و سخن در معنى نبطى آيد و عبارات ديگر حديث روشن باشند و بسا مقصود حديث اينست كه مؤمن براى شرف و كمالش مىشود هر يك از اين الفاظ را به معناى خوبى به او اطلاق كرد و اين نزديك همان معنا است كه گذشت . يا مقصود اينست كه مؤمن از هر كدام اين دسته‌ها باشد اطلاقش بر او بوجه نيكو ستايش بزرگى است برايش ، و معنى يكم روشنتر است . 4 - تفسير على بن ابراهيم : و اگر فرو آورده بوديم بيكى از عجمان و خوانده بودش بر آنان نبودند بدان مؤمنان ( الشعراء : 198 ) امام صادق عليه السّلام فرمود اگر فرو شده بود قرآن بر عجم نگرويدند بدان عرب و بر عرب فرو شد و گرويدند بدان عجم و اينست فضل عجم بر عرب . 5 - از همان : بسندش از يعقوب بن قيس كه امام صادق عليه السّلام به او فرمود : اگر رو برگردانيد بجاى شما مردمى آيند جز شما وانگه نباشند بمانند شما ( 38 - محمد ) فرزندان آزاد شده موالى را قصد كرده . 6 - قرب الاسناد 52 چاپ سنگى : بسندش تا رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم : اگر دانش بثريا آويخته باشد مردانى از پارسش بدست آورند . 7 - از همان به همين سند كه پيغمبر فرمود در باره پارس شما به حكم تنزيل قرآن آنها را بزنيد و دنيا نگذرد تا آنها شما را به حكم تأويل آن بزنند . 8 - علل الشرائع ( ج 2 : 79 ) بسندش تا رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله كه دشنام ندهيد به قريش ، دشمنى نكنيد با عرب ، خوار نداريد موالى را ، همنشينى نكنيد با خوزيها
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 139 | العلامة المجلسي / محمد باقر كمره‌اى