براى خروج بس باشد .
7 - كافى ( ج 2 ص 243 ) بسندش از امام كاظم عليه السّلام كه به سماعه فرمود : اى سماعه در بستر خود آسودند و مرا دچار ترس كردند ، هلا به خدا دنيا بود و در آن جز يك خدا پرست نبود ، و اگر بود خدايش بهمراه او ياد ميفرمود ، در آنجا كه فرموده ( 120 - النحل ) راستى ابراهيم خود يك امتى بود ، فرمانبر كامل و يكتا پرست و نبود از بت پرستان و بر آن شكيبا و پايدار ماند ما شاء اللَّه ، وانگه خدا همدمى كه اسماعيل و اسحاق بودند داد و سه تا شدند .
هلا به خدا كه مؤمن كم است و اهل كفر بسيار ، ميدانى براى چه ؟ گفتم نه ، قربانت ، براى اينكه همدم باشند و راز دل خود را بهم بگويند و بدان آرامش جويند .
بيان : مرا دچار ترس كردند بفاش كردن راز كيش خود و ترك تقيه با اينكه دعوى تشيع داشتند ولى در باره تقيه فرمان امامان خود را نميبردند ، و اين اشاره دارد كه آنان شيعه واقعى نيستند براى ما ، وانگه براى اينكه از پرسنده رفع كند استبعاد كم بودن مخلص را فرمود : كه در دنيا تنها يك خدا پرست بود و اگر ديگرى بود بهمراه او ياد ميكرد زيرا در مقام بيان يكتا پرستان بود كه فرمود او از بتپرستها نبود و اگر مؤمن ديگرى بود با او ميفرمود .
ابراهيم يك امت بود در مجمع البيان ( ج 6 : 391 ) گفته : در معناى آن چند قول است يكى پيشوا و استاد و آموزنده خير ، ابن اعرابى گويد : بمرد دانشمند گويند : امت و بقولى پيشواى هدايت است و بقولى او را امت ناميد ، كه پايگاه امتى بود كه در ميان آنان بود ، و بقولى چون كار امتى را انجام داد و بقولى چون در روزگار خود تنها يكتا پرست بود و ديگر مردم كافر ، و فرمانبر پيوسته خدا بود ، و بقولى كه نماز خوان استوار بر طاعت در راه حق بود كه اسلام است و از بتپرستها نبود و يكتا پرست بود . پايان .
و بقولى مقصود اين است كه از نژاد بتپرستها نبود و اين بعيد است در معناى
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 130
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٣٠