تا ينبع بيائى ؟ گفتم : آرى ، فرمود : الاغى و استرى زين كردند و من بسوى الاغ ، شتافتم ، سوارش شدم ، فرمود : آى سدير ميخواهى الاغ را براى خود در برابر من برگزينى ؟ گفتم : استر خوشنماتر و بزرگىدارتر است ، فرمود : الاغ براى من هموارتر است و فرو آمدم و او سوار الاغ شد و من سوار استر .
ميرفتيم و گاه نماز شد فرمود : اى سدير ما را فرو آور نمازگزاريم ، وانگه فرمود :
اين زمين شورهزار است و نماز در آن نشايد و رفتيم تا به سرخه زمينى رسيديم و نگريست بيك بچه پسر كه بزغاله ميچرانيد و فرمود : به خدا اى سدير اگر من بشمار اين بزغالهها شيعه داشتم خانهنشينى برايم روا نبود ، و فرود آمديم و نماز خوانديم و چون نماز بپايان رسيد من رو ببزغالهها كردم و آنها را شمردم و هفده تا بودند .
بيان : سدير بر وزن امير است و خانهنشينى ترك جهاد ، موالى دوستان مخلص شيعه و تيم تيره ابى بكر وعدى تيره عمر ، يعنى اين تيمى و عدوى يا تيره آنها خلافتش را غصب نميكردند ، صد هزار كه امام فرمود : از روى تعجب و انكار بود ينبع قلعه ايست بر سر راه حجاج مصرى چشمهها و نخلستان و زراعتكارى دارد و بقول نهايه هفت منزل از مدينه بسوى دريا است و بقولى چهار منزل و از اوقاف على عليه السّلام است و چشمهاش را آن حضرت روان كرده چنانچه از اخبار بر آيد . . .
و اينكه فرمان نزول داد براى نماز در نخست وانگه رو گرداند براى بيان روا نبودن نماز است در زمين شورهزار و نمك زار ، و بقول مشهور تفسير بكراهت شده مگر آنكه استقرار فراهم شود ، و در كتاب نماز آيد كه : و مكروه است نماز در نمك زار جز آنكه نرم باشد و پيشانى درست بر آن برقرار شود ، و ما در باره آن سخن خواهيم گفت ان شاء اللَّه .
من رو كردم و بزغالهها را شمردم اشاره دارد كه حضرت صادق با بسيارى مدعيان تشيع به اين شماره شيعه درست ندارد ، و بقولى بايد در قشون امام به اين شمار شيعه مخلص باشد تا بتواند با قشون خود حق خود را بخواهد ، نه اينكه همين شماره
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 129
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٢٩