است و يا همچنانكه حسين بن منصور گفته مىگوئيم درجهء اولى قطع علائق است و دوم اتصاف به حقايق و سوم فناى از حقايق در حق الحقائق است و يا مىگوئيم درجه نخستين تعبد است بعد از آن عبوديت پس از آن حريت است يا مىگوئيم درجه اولى تذكر است پس از آن ذكر است و در آخر استغراق در مذكور است يا مىگوئيم درجه اولين فناى صفات عبد است پس از آن فناى در صفات حق است بعد از آن فناى در ذات حق است يا مىگوئيم درجه اولى عبارت است بعد از آن اشارت است و پس از آن غيبت بنده از ما سواى حق يا مىگوئيم اول حضور است بعد از آن غيبت است و در آخر احضار يا مىگوئيم نخست شهود است بعد از آن غيبت است و آخرالامر اشهاد است يا مىگوئيم اول تخلى است بعد از آن تجلى سپس تولى است و خدا دوستار نيكوكاران است .
تشرف امر حق
سالك سائر در صورتى از مرتبهى ارزندهى ولايت برخوردار مىشود كه شايستگى « كلمه كن » پيدا كند و اين جامه بس زيبا بر - اندام او راست آيد و كلمه « كن » همان امر حقتعالى است آنجا كه در سورهء نحل آيه 40 فرموده
إِنَّما قَوْلُنا لِشَيْءٍ إِذا أَرَدْناهُ أَنْ نَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
هرگاه اراده كنيم كه معلوم عينى خويش را وجود عينى و خارجى دهيم به او مىگوئيم موجود شو بلافاصله موجود مىشود و اين چنين