نوشتهاند كه « آدم ابو البشر » قريب « هزار سال » عمر كرد در حالى كه از ابتداى خلقت وى تا واپسين روزى كه از دنيا رفت ، ابدا در او تغييرى حاصل نشد و حالات متعارفى كه در انسانهاى ديگر پيدا مىشود ؛ مانند : طفوليت ، جوانى ، پيرى ، ضعف ، قدرت ، علم و جهل ، به كلى در او راه نيافت و همواره بر يك خلق و خوى و صورت بود تا از دنيا رفت .
نكتهء بسيار عجيب ديگرى كه در مورد او انجام گرفت ، اين بود كه مانند انسانهاى ديگر ، منشأ وجودى او ، پدر و مادرى از نوع بشر نبودند ، بلكه خداوند او را از « گل سخت و چسبنده » به شكل و صورت و فطرت و طبيعت انسان آفريد ، در حالى كه هرگز وسيله و اسبابى براى آفرينش او به كار نبرد . « 1 »
( 1 ) 2 - قرآن صريحا اعلام مىكند كه حضرت نوح ( عليه السّلام ) 950 سال قومش را به درستى و خداپرستى دعوت نمود و قبل از اين زمان ، مدتهاى طولانى زندگى كرد ، در حالى كه ابدا ضعف ، سستى ، پيرى ، ناتوانى ، عجز و جهل به وجودش راه نيافت . دانشمندان مسلمان مىنويسند كه « پيرى » تا قبل از « ابراهيم خليل » در ميان بشر وجود نداشت .
البته اين مطلب را « طبيعيين ، ماديين و ملحدين » انكار مىكنند ، لكن پيروان اديان آسمانى ، همه بر صحت اين امر اتفاق كامل دارند .
( 2 ) 3 - سراسر تاريخ مملو است از ذكر « معمرين » عرب و عجم و
هامش
( 1 ) در بارهء اين قصه و سرگذشت نوح ، به كتاب بحار ، ج 5 ، چاپ كمپانى و تاريخ طبرى ، ج 1 و غير آن رجوع شود .