دليل واضح و آشكار « معجزه » بر پيغمبرى وى وجود داشت و شب و روز در پيش چشمش علايم و نشانههاى نبوت وى ظاهر مىگشت . و حال اينكه كشف حقيقت براى جعفر و كسانى امثال او كه از حقيقت امر به خاطر مصالحى به دور نگه داشته مىشدند چندان آسان نبود .
خلاصه ، كسانى كه در انكار اين گونه مطالب به انكار « جعفر بن على » و يا انكار « ابى جهل » و « ابى لهب » استدلال كنند نمىتوان آنان را در رديف دانشمندان بىطرف و يا از فقهاى اسلام شمرد ، بلكه در حقيقت جزو عوام و نادانان محسوب خواهند شد .
( 1 ) 3 - تاريخنويسان شيعه و آن دسته از غير شيعيان كه نسبت به سرگذشت افراد و افكار آنان و امورى كه انگيزهء ظهور آرا و نظريات آنان مىگردد توجه و دقت خاصى دارند ، عدهاى وضع اخلاقى و زندگانى « جعفر بن على » و عواملى را كه موجب انكار وى نسبت به « مهدى » فرزند برادرش گرديده و او را وادار كرده كه خليفهء وقت را نسبت به جانشين حسن و شيعيانش تحريك كند ، نقل كردهاند كه اگر من آنها را بيان كنم حقيقت امر واضح شده و سوء نيت جعفر را درك خواهند نمود ، ليكن امورى چند ، مرا از اين كار باز مىدارد كه يكى از آنها اين است كه از اولاد « جعفر » ، افراد زيادى وجود دارند كه حقيقت را دريافته و به وجود « مهدى » و مقام والاى او اعتراف مىكنند و خوش ندارند كه به جدشان نسبت خاصى داده شود ، بلكه آن مقدار كه من در اين زمان دقت و مطالعه كردهام هيچ كس از اولاد جعفر را نديدهام كه در اين مسأله بر خلاف « اماميه » اعتقادى
الفصول العشرة في الغيبة ( ده انتقاد و پاسخ پيرامون غيبت امام مهدى عج ) ( فارسي ) — صفحة 39
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٣٩