وسيلهء آن فرد ديگرى را به پيروى و اطاعت پيامبر يا امامى دعوت كند و يا بدان وسيله ادعاى شنيدن حكم و يا سخنى از امام و يا پيامبرى نمايد در اين صورت معجزه شاهد و دليل بر درستى ادعاى آن مؤمن خواهد بود .
آرى مطلب اين هست كه معجزه مخصوص آن دسته از افراد است كه از گمراهى فكرى و ارتكاب گناهان كبيره محفوظ و مصون باشند و اين چيزى است كه مىتواند هم در انبيا و هم در اصحاب و پيروان آنان وجود داشته باشد . به عنوان نمونه دو مورد را كه صريحا در قرآن ذكر شده ، نقل مىكنيم : ( 1 ) مورد اول : « مريم » دختر « عمران » است كه خداوند « روزى » او را همواره از آسمان مىفرستاد . قرآن در اين باره چنين مىفرمايد :
. . . كُلَّما دَخَلَ عَلَيْها زَكَرِيَّا الْمِحْرابَ وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً قالَ يا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ * هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ
« 1 » « هر زمان كه زكريا بر مريم وارد مىشد ، مىديد كه در برابرش طعامى وجود دارد . به مريم گفت : اين غذاها از كجاست ؟
مريم گفت : از پيشگاه خداوند برايم آمده و خداوند هر كه را بخواهد بدون حساب روزى مىدهد . در اين هنگام بود كه زكريا دعا كرد كه پروردگارا ! به من اولاد پاك و ارجمندى عطا فرما و تو خواهش مرا مىشنوى » .
هامش
( 1 ) آل عمران / 37 - 38 .