امامت جعفر بن محمد
( 104 ) 2 - ابو عبد الله صادق ( ع ) گفت : پدرم كه به حال احتضار افتاد به من گفت : « اى جعفر ! وصيت من با تو آن است كه در بارهء اصحاب و شاگردانم نيك انديش باشى » . و من گفتم : قربانت شوم . به خدا سوگند چنان در تعليم و تربيت آنان كوشش كنم كه هيچ يك در هيچ شهرى به فقه و دانش ديگران محتاج نباشد ، گر چه يكه و تنها باشد .
( 105 ) 3 - شنيدم ابو جعفر باقر ( ع ) مىگفت : از سعادت آدميزاده اين است كه چون صاحب فرزندى باشد ، شمايل خود را در سيماى او ببيند و خلق و خوى خود را در وجود او معاينه كند و من خلق و خو و شمايل خود را در اين پسرم مىيابم . منظور بو جعفر باقر ، فرزندش ابو عبد اللَّه صادق بود .