و نماز خواندن و نيز سجده كردن بر آن اشكالى ندارد . « 1 »
4 - از امام صادق يا امام باقر عليهما السّلام روايت شده كه مىفرمايند : پدرم على بن الحسين عليهما السّلام بر خمره نماز مىخواند ، بدين نحو كه خمره را روى فرش گذاشته و بر آن سجده مىكرد و چنانچه خمرهاى وجود نداشت ، مشتى سنگريزه برداشته و بر روى طنفسه مىريخت و بر آن سجده مىكرد « 2 » .
5 - عبد الرحمن بن ابى عبد اللّه از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه حضرت دربارهء مردى كه سجده مىكند و عمامهاى بر سر دارد كه مانع از رسيدن صورت او به زمين است ، فرمود : چنين عملى او را كفايت نمىكند تا زمانى كه پيشانى وى با زمين تماس پيدا كند . « 3 »
6 - از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه مىفرمايند : سجده بر آنچه از زمين مىرويد بجز خوردنيها و پوشيدنيها ، جايز است . « 4 »
7 - از امام صادق عليه السّلام چنين روايت شده است كه : فقط سجده بر زمين يا آنچه از زمين روييده است بجز گياهان خوردنى و پنبه و كتان ، صحيح است . « 5 »
هامش
( 1 ) - كافى ، ج 3 ، ص 330 - 331 : « لا بأس بالقيام على المصلّى من الشعر و الصوف إذا كان يسجد على الأرض ، فإن كان من نبات فلا بأس بالقيام عليه و السجود عليه » .
در بحار الأنوار ، ج 85 ، ص 148 ، از امام صادق عليه السّلام نقل مىكند كه : راوى مىگويد : شنيدم كه حضرت فرمود : « السجود على ما أنبتت الأرض إلّا ما أكل و لبس ؛ يعنى : سجدهء بر آنچه از زمين مىرويد به غير از خوردنيها و پوشيدنيها ، جايز است » .
( 2 ) - كافى ، ج 3 ، ص 332 . وسائل ، ج 3 ، ص 594 ( چاپ جديد ) : « كان أبى - على بن الحسين عليهما السّلام يصلّى على الخمرة يجعلها على الطنفسة و يسجد عليها ؛ فإذا لم تكن خمرة ، جعل حصى على الطنفسة حيث يسجد » .
( 3 ) - كافى ، ج 3 ، ص 334 . التهذيب ، ج 2 ، ص 334 ( چاپ جديد ) : « عن الرّجل يسجد و عليه العمامة لا يصيب وجهه الأرض قال : لا يجزئه ذلك حتّى تصل جبهته إلى الأرض » .
( 4 ) - وسائل ، ج 3 ، ص 592 . بحار الأنوار ، ج 85 ، ص 149 : « السجود على ما أنبتت الأرض إلّا ما أكل و لبس » .
( 5 ) - وسائل ، ج 3 ، ص 592 . بحار ، ج 85 ، ص 149 : « لا يسجد إلّا على الأرض أو ما أنبتت الأرض إلّا