روايات عايشه و ديگران در بيان عمل پيامبر ( ص )
1 - از عايشه روايت شده است كه وى مىگويد : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم را در حالى كه صورت خود را در حال سجده به وسيلهء چيزى حفظ كند ، مشاهده نكردم « 1 » .
از اين روايت ، چنين بر مىآيد كه عمل مستمرّ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم بدين منوال بوده است و اين خود بر وجوب سجده بر خاك دلالت مىكند ؛ زيرا اگر فقط فضيلت و برترى سجده بر خاك مطرح بود ، هرآينه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم جهت بيان عدم وجوب آن ، يك يا چند مرتبه خلاف آن را انجام مىداد و يا بدان تصريح مىكرد و حال آنكه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم براى ما بهترين الگو و پيشوا و مقتداست و ما بايد آنچه را كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم آورده است ، بگيريم و به آن عمل كنيم ، هر چند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم آن وظيفه را با عمل خويش بيان نموده باشد ؛ زيرا فعل و رفتار حضرت نيز همچون گفتار و سخن او حجّت بوده و تبعيّت از آن واجب مىباشد .
2 - از ابى سعيد خدرى روايت شده است كه او مىگويد : آثار گل را بر روى بينى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم كه در اثر سجده پديد آمده بود مشاهده كردم و حال آنكه شب قبل باران باريده بود و زمين گلآلود شده بود « 2 » .
هامش
( 1 ) - المصنف ، ج 1 ، ص 397 . كنز العمّال ، ج 4 ، ص 212 . و در چاپ ديگر ، ج 8 ، ص 85 . منتخب كنز العمّال ، در حاشيهء المسند ، ج 3 ، ص 194 . مسند احمد ، ج 6 ، ص 194 . مسند احمد ، ج 6 ، ص 58 : « ما رأيت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم متّقيا وجهه بشىء » .
( 2 ) - أنّه رأى الطين فى أنف رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم من أثر السجود و كانوا مطروا من الليل » .
المصنف ، ج 2 ، ص 181 . البخارى ، ج 1 ، ص 207 ، 212 و 171 . و ج 3 ، ص 60 ، 62 ، 64 و 66 .
السنن الكبرى ، بيهقى ، ج 1 ، ص 104 . و ج 2 ، ص 285 ، 286 و 287 . احكام القرآن ،