داده شد » ، كه اين فرمايش حضرت بر وجوب سجده بر زمين دلالت مىكند .
روايت مزبور در الفاظ و عباراتى گوناگون نقل شده است كه در اينجا به آنها خواهيم پرداخت :
در عبارتى چنين آمده است : « جعلت لنا الأرض كلّها مسجدا و طهورا « 1 » ؛ يعنى : زمين ، سجدهگاه و پاككننده براى ما قرار داده شد » .
در عبارتى ديگر ملاحظه مىكنيم كه آمده است : « جعلت لى الأرض طيّبة و طهورا و مسجدا « 2 » ؛ يعنى : زمين ، سجدهگاه ، پاك و پاك كنندهء براى من قرار داده شد » .
الفاظ و عبارتهاى ديگر اين روايت بدين قرار است :
هامش
و ج 5 ، ص 145 ، 248 ، 148 ، 161 ، 256 و 383 . البداية و النهايه ، ج 6 ، ص 41 . اقتضاء الصراط المستقيم ، ابن تيميه ، ص 332 . الوسائل ، ج 2 ، ص 969 . و ج 3 ، ص 422 به نقل از كافى و خصال و الفقيه . الفقيه ج 1 ، ص 231 ( ط غفارى ) السنن الكبرى ، بيهقى ، ج 2 ، ص 433 - 435 . و ج 1 ، ص 4 ، 5 و 212 با اسانيد و مدارك متعدد . بحار الأنوار ، ج 18 ، ص 305 . و ج 80 ، ص 147 . و ج 83 ، ص 276 . ارشاد السارى ، ج 1 ، ص 435 . فتح البارى ، ج 1 ، ص 370 - 371 . ينابيع المودّه ، ص 244 . سنن ابو داوود ، ج 1 ، ص 132 . سنن دارمى ، ج 2 ، ص 224 . سنن نسائى ، ج 1 ، ص 56 و 210 . سنن ترمذى ، ج 2 ، ص 131 - 133 . و ج 4 ، ص 123 . المغازى ، واقدى ، ج 3 ، ص 1021 .
منحة المعبود ، ج 1 ، ص 81 . الجامع الصغير ، سيوطى ، ج 1 ، ص 144 . مجمع الزوائد ، ج 1 ، ص 261 . الوافى ، ج 1 ، ص 87 ، باب تيمّم . تهذيب تاريخ ابن عساكر ، ج 4 ، ص 356 . كنز العمّال ، ج 12 ، ص 46 ، 49 ، و 68 . دلائل النبوّة ، بيهقى ، ج 2 ، ص 149 . البداية و النهايه ، ج 3 ، ص 299 . و ج 4 ، ص 102 . و ج 6 ، ص 257 . المصنف ، ابن ابى شيبه ، ج 2 ، ص 402 . و ج 11 ، ص 432 ، 433 ، 435 و 436 با اسناد و مدارك متعدد .
( 1 ) - صحيح مسلم ، ج 1 ، ص 371 . سيرتنا به نقل از ابى داوود و نسائى و ترمذى .
( 2 ) - صحيح مسلم ، ج 1 ، ص 371 . السنن الكبرى ، بيهقى ، ج 6 ، ص 291 . سيرتنا ، ص 126 و نزديك به اين روايت است آنچه در تاريخ ذهبى ، ج 2 ، ص 375 . و در فتح البارى ، ج 1 ، ص 371 از ابن المنذر و ابن الجارود و نيز در الجامع الصغير سيوطى ، ج 1 ، ص 144 آمده است .