انسان در جائى غير از ميدان جنگ كشته شود يا به قصد كشتن زندانى گردد ، زيرا در صحيحه حلبى از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله جز عقبة بن ابى معيط كسى را دست بسته نكشت و ابىّ بن خلف را زخمى كارى زد كه پس از مدتى بر اثر آن مرد « 1 » به حسب ظاهر روايت كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله عقبة بن ابى معيط را دست بسته كشت ، اين نوع كشتن حرام نيست ولى بدليل نصوص فراوان مكروه است و شايد مقصود آن باشد كه آن حضرت عقبه را شخصاً به دست خود كشت ، والّا آن حضرت فرمان به كشتن ابى عزه شاعر در جنگ احد داد و اين پس از زمانى بود كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله او را در جنگ بدر عفو كرده و پيمان گرفت كه كسى از مخالفان آن حضرت را بر ضد ايشان يارى ندهد و چون وى اين پيمان را شكسته بود « 2 » ، حضرت او را به سبب اين نقض عهد ، در احد كشت . و نيز دستور كشتن نضر بن حارث « 3 » و حى بن اخطب « 4 » و زبير « 5 » همپيمان بنى قريظه را صادر كرد .
حتى همه مردان بنى قريظه را زندانى كرد كه همگى كشته شدند و از حنش بن عبداللَّه روايت شده كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله پس از كشتار يهوديان
هامش
( 1 ) . الوافى ، كتاب الجهاد ، ص 18 به نقل از التهذيب ؛ جامع الاحاديث ، ج 13 ، ص 183 .
( 2 ) . جامع الاحاديث ، ج 13 ، ص 183 ؛ المدونةالكبرى ، ج 2 ، ص 11 ؛ المغنى ، ج 10 ، ص 394 ؛ التذكرة ، ج 1 ، ص 425 ؛ المنتهى ، ج 2 ، ص 927 ؛ مسالك الافهام ، ج 2 ، ص 326 ؛ الكامل ، ج 2 ، ص 165 ؛ البداية والنهاية ، ج 4 ، ص 51 .
( 3 ) . المدونةالكبرى ، ج 2 ، ص 11 ؛ ابن هشام ، ج 2 ، ص 367 ؛ التذكره ، ج 1 ، ص 425 ؛ المنتهى ، ج 2 ، ص 927 ؛ المغنى ، ج 10 ، ص 394 ؛ البحار ، ج 19 ، ص 336 و 355 و 363 ؛ البداية و النهاية ، ج 3 ، ص 305 ؛ العقد الفريد ، ج 3 ، ص 265 و 317 ؛ نيل الاوطار ، ج 8 ، ص 44 ؛ المستدرك حاكم ، ج 3 ، ص 23 ؛ سنن ابوداود ، ج 2 ، ص 11 ؛ نصب الراية ، ج 3 ، ص 2 ؛ الطبرى ، ج 2 ، ص 459 ؛ الكامل ابن اثير ، ج 2 ، ص 130 ؛ ماهو الصحيح من السيرة ، ج 3 ، ص 238 .
( 4 ) . المدونةالكبرى ، ج 2 ، ص 12 .
( 5 ) . المدونةالكبرى ، ج 2 ، ص 12 ؛ الكامل ، ج 2 ، ص 165 .