الف ) عدم فروش آنها « 1 »
ب ) آزاد و رها كردن آنها
ج ) به ازدواج در آوردن آنها با كسانى كه با آنها هم شان بوده و با آزادى كامل انتخاب كرده بودند .
د ) و بنا به روايتى از فروش اسيران در بازار جلوگيرى كرد و فرمود آنها را با حداكثر ارزش ارزيابى كنند و سپس به كسانى كه آنها را انتخاب مىكنند ، به همان مبلغ بفروشند .
ه ) تمام مردان را آزاد كرد و آنها را از بندگى و ذلتى كه عمر براى آنها تدراك ديده بود ، رهانيد نظير اين ، مطلبى است كه از رفتار پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله در مورد دختر حاتم طائى هنگامى كه اسير شده بود ، نقل شده است . او هنگامى كه اسير گشت و به مدينه آورده شد و همراه ساير اسيران در ايوان كنار درب مسجد بازداشت شد . پس چون پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله او را شناخت كه دختر حائم طائى ، سخاوتمند معروف است ، با مهر و محبت و رأفت به سوى او آمد . و اينك متن كامل روايت :
دختر حاتم طائى كه زنى زيبا و خوش بيان بود ، در ايوانى كنار درب مسجد نگه داشته شده بود . چون پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله از آن محل گذشت ، دختر حاتم طائى از جاى خود به سوى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله بلند شد و به حضرتش گفت :
« پدرم مرد و سرپرستم ناپديد شد ، پس بر من احسان كن ، خداوند بر تو
هامش
( 1 ) . حلبى گويد : عمر بنخطاب به على عليه السّلام عرض كرد : به چه طريقى بايد با آنها رفتار كرد . حضرت فرمود ارزيابى و تقويم مىشوند و بهايشان را هر قدر شد ، كسى مىپردازد كه آنها را برمىدارد . آنها ارزيابى شدند و على بن ابى طالب عليه السّلام آنها را برگرفت . يكى از آنها را به عبداللَّه بن عمر داد . از آن زن سالم متولد شد و ديگرى را به محمدبنابىبكر داد كه قاسم را به دنيا آورد و سومى را به فرزندش حسين عليه السّلام داد كه امام علىبنالحسين عليه السّلام ملقب به زينالعابدين از او متولد شد .