78 . عبداللَّه بن حسن از اميرالمؤمنين على عليه السّلام نقل كرده كه حضرت فرمود :
اى برادر بكرى ! تو آدمى ضعيفالرأى هستى . آيا نمىدانى كه ما كوچكتر را به گناه بزرگتر مجازات نمىكنيم ؟ نمىدانى كه اين اموال پيش از آن كه جدائى پيش آيد از آن ايشان بود ، ازدواج شرعى كردند و به راه سنت فرزند يافتند . ولى آن چه در لشگر گاه دشمن باشد ، از آن شماست و آن چه در خانههاى آنان است ميراث فرزندانشان است . . .
اى برادر بكرى در مورد اينان چون رفتار پيامبر با اهل مكه رفتار كردم كه آنچه را كه در لشگر گاه دشمن بود ، تقسيم كرد و متعرض غير آن نشد و همانا طابق النعل بالنعل او را دنبال كردم .
اى برادر بكرى ! آيا نمىدانى كه هر چه در دارالحرب است ، حلال و هر چه در دارالهجرة است ، حرام مىباشد ؛ مگر به حق . . . . « 1 »
79 . خوارج به اميرالمؤمنين على عليه السّلام گفتند : آنچه از رفتار تو اول بار ما را خشمناك كرد اين بود كه در جنگ جمل گرداگرد تو جنگيديم پس چون سپاه خصم شكست خورد آنچه را كه در لشگرگاه دشمن بود مباح كردى و ما را از اسير كردن زنان و كودكان آنان بازداشتى . پس چگونه اموال آنان را بر ما حلال كردى و زنان و فرزندانشان را بر ما حرام نمودى ؟
فرمود :
همانا اموال دشمن را به جاى اموالى كه از بيتالمال بصره قبل از
هامش
( 1 ) . « يا اخا بكر انت امرؤ ضعيف الرأى ؛ او ما علمت انا لا ناخذ الصغير بذنب الكبير ، و ان الاموال كانت لهم قبل الفرقة و تزوجوا على رشدة و ولدوا على فطرة ، انما لكم ما حوى عسكرهم ، و امّا ما كان فى دورهم فهو ميراث لذريتهم . . . يا اخا بكر لقد حكمت فيهم به حكم رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله فى اهل مكة فقسم ما حوى العسكر و لم يعترض لما سوى ذلك و انما اتبعت اثره حذوالنعل بالنعل . يا اخابكر اما علمت ان دارالحرب يحل ما فيها ، و ان دارالهجرة يحرم ما فيها الا به حق . . . » البحار ، ج 32 ، ص 222 به نقل از الاحتجاج .