نگشود كه در افزونى ( نعمت ) را به رويش ببندد .
1906 -
عن ابي عبد اللَّه عليه السّلام : من أعطي الشّكر أعطي الزّيادة يقول اللَّه عزّ و جلّ : «
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ
»
از امام صادق ( ع ) نقل شده است : به هر كس سپاسگزارى داده شد ، افزونى ( نعمت ) نيز داده مىشود . خداوند مىفرمايد : « اگر سپاسگزارى كنيد نعمت شما را افزون مىكنم » .
1907 -
عن عليّ عليه السّلام : بالشّكر تدوم النّعمة .
غرر الحكم / 329
از على ( ع ) نقل شده است : نعمت با سپاسگزارى دوام مىيابد .
1908 -
عن عليّ عليه السّلام : من كثر شكره كثر خيره .
غرر الحكم / 713
از على ( ع ) نقل شده است : هر كه سپاسگزاريش بسيار باشد نعمتش فراوان مىگردد .
1909 -
قال الباقر عليه السّلام : ما انعم اللَّه على عبد نعمة فشكرها بقلبه إلّا استوجب المزيد قبل أن يظهر شكره على لسانه .
الوسائل 11 / 540
امام باقر ( ع ) فرمود : خداوند هيچ نعمتى را بر بندهاى ارزانى نداشته مگر آنكه بنده با شكر آن در دل ، پيش از آشكار كردن آن به زبان ، مستحقّ افزايش آن نعمت گرديده است .
1910 -
عن عليّ عليه السّلام : العفاف زينة الفقر و الشّكر زينة الغنى .
نهج البلاغة ( فيض ) / 1106 ( الصالح ) / 479 البحار 72 / 53 الوسائل 4 / 409