از آن جمله است : خروج سفيانى ، كشته شدن سيد حسنى ، اختلاف بنى عباس در سلطنت ، گرفتن خورشيد در نيمهء ماه رمضان ، گرفتن ماه در آخر آن - بر خلاف عادت - فرو رفتن زمين بيداء ( كه سرزمينى است ميان مكه و مدينه ) و فرو رفتن زمينى در مشرق ، و زمينى در مغرب ، توقف خورشيد از اول ظهر تا وسط وقت نماز عصر ، طلوع خورشيد از مغرب ، كشته شدن نفس زكيه در پشت كوفه با هفتاد نفر از صالحين ، بريدن سر مردى از بنى هاشم در ميان ركن و مقام ، خراب شدن ديوار مسجد كوفه ، آمدن پرچمهاى سياه از سمت خراسان ، خروج يمانى ، ظهور مغربى بمصر و حكومت وى بر شامات ، فرود شدن تركان در جزيرة ، و آمدن روميان در رملة ، طلوع ستارهء درخشانى در مشرق كه چون ماه بدرخشد سپس دو طرف آن خم شود چنانچه نزديك شود كه دو طرفش بهم رسد ، پيدا شدن سرخى در آسمان كه در اطراف پراكنده شود ، و آتشى كه در طول مشرق آشكارا شود و سه روز يا هفت روز در آسمان باقى ماند ، پاره كردن عرب زنجيرهاى اسارت خود را و كشورگشائى آنها و بيرون رفتنشان از زير بار نفوذ ديگران كشتن مصريان فرمانرواى خود را ، خرابى شام ، و اختلاف سه پرچم در آن ، وارد شدن پرچمهاى قيس و عرب در كشور مصر ، و پرچمهاى قبيلهء كنده در خراسان ، آمدن اسبانى از سمت مغرب كه در كناره حيرة ( حدود نجف ) بسته شود ، و رو آوردن پرچمهاى سياه از سمت مشرق زمين بدانها ، طغيان شط فرات بدانسان كه آب در كوچههاى كوفه جارى شود ، بيرون آمدن شصت نفر كه بدروغ ادعاى پيغمبرى كنند و آمدن دوازده نفر از نژاد ابو طالب كه هر كدام براى خود ادعاى امامت كنند ، سوزاندن مرد بزرگى
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 345
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٣٤٥