كه همان جا باش ، و اگر نتوانستى در آنجا بمانى بريگزارها و قلههاى كوه پناه ميبرى ، و از شهرى بشهرى در مىآيى تا بنگرى كه سرانجام كار مردم بكجا ميكشد و براستى انديشه و رأى تو چون بكارى رو آورى از همگان نيكوتر و بهتر است ، حسين عليه السلام فرمود : اى برادر بحقيقت خيرخواهى و دلسوزى كردى و من اميدوارم كه رأى تو محكم و با موفقيت قرين باشد .
( 30 ) حسين عليه السّلام بسوى مكه رهسپار شد و اين آيه را ميخواند : « فخرج منها . . . يعنى ( موسى از شهر مصر ) بيرون رفت هراسان و چشم به راه ، و گفت پروردگارا نجاتم ده از گروه ستمكاران » ( سورهء قصص آيه 21 ) و راه ( متعارف و جادهء ) بزرگ را در پيش گرفت ، خاندان آن حضرت گفتند : اگر از بىراهه به روى چنانچه پسر زبير رفت كه تعقيبكنندگان بشما نرسند بهتر است ؟ فرمود : نه به خدا من از راه راست بدر نروم تا خداوند آنچه خواهد ميان ما حكم كند ! و چون حسين عليه السّلام به مكه در آمد شب جمعه سوم شعبان بود و هنگام وارد شدن به آنجا اين آيه را ميخواند ( كه دنبال آيهء گذشته است ) : « و چون روى آورد بسوى ( شهر ) مدين گفت اميد است پروردگار من رهبريم كند به راه راست » سپس در مكه فرود آمد ، و مردم مكه ( كه از آمدن آن حضرت باخبر شدند ) بخانهء او رو آورده بديدنش مىآمدند و رفت و آمد ميكردند ، و هر كه از بزرگان و مردم شهرها در آنجا بود بنزد آن حضرت آمدند ، و پسر زبير در مكه پيوسته كنار خانهء كعبه به نماز و طواف مشغول بود ، و بهمراه مردم بديدن حسين عليه السلام مىآمد ، و گاهى دو روز پشت سر هم و گاهى دو روز يك بار ، ولى بودن آن حضرت در مكه از همه كس بر او گرانتر بود زيرا دانسته بود كه تا حسين عليه السلام در مكه هست
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 33
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٣٣