1 - اى كسى كه بر شتر سخت و تندرو سوار گشته و بسوى مدينه روانى و بوسيله آن شتر راههاى دور و دراز ( يا پست و بلند ) را درهم پيچى .
2 - خدا تو را هدايت كند هر گاه جعفر بن محمد را ديدار كردى پس به آن ولى و آن پاكيزه زاده بگو :
3 - آگاه باش اى ولى خدا و اى پسر ولى خدا ، من بسوى خداى مهربان توبه ميكنم ، و سپس باز گشت ميكنم .
4 - بسوى تو از گناهى كه زمان درازى بدان رفتم ، و همواره در بارهء آن با هر مرد زيان آورى مبارزه كردم .
5 - و گفتار من در بارهء پسر خوله ( يعنى محمد بن حنفيه - و خوله نام حنفيه است ) دينى نبود كه من بدان واسطه دشمنى با نژاد پاك و پاكيزهء ( شما ) داشته باشم .
6 - ولى از وحى پيغمبر ما كه در آنچه گفته است دروغگو نيست روايت شده :
7 - كه ولى خدا مانند شخص ترسان و نگران سالها از ديدگان ناپديد شود .
8 - و دارائى آن گمشده را قسمت كنند چنان كه گويا از دنيا رفته و در ميان سنگهاى قبر پنهان شده .
9 - پس اگر ميگوئى چنين نيست پس گفتار تو حق است و آنچه تو ميگوئى مسلم است بىآنكه تعصبى در آن باشد .
10 - و خدا را گواه ميگيرم كه گفتار تو بر همهء مردمان از فرمانبردار و گنهكار حجت است .
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 199
مساهمون: الشيخ المفيد
ص١٩٩