از گفتهء رسول خدا ( ص ) است يا از پيش خود تو است ؟ گفت : برخى از سخن رسول خدا است و برخى از خود من ، امام عليه السّلام فرمود : پس تو در اين صورت شريك رسول خدا ( ص ) ميباشى ؟ گفت : نه ، فرمود : آيا وحى الهى به تو رسيده ؟ گفت : نه ، فرمود : آيا پيروى و اطاعت تو واجب است همچنان كه اطاعت رسول خدا ( ص ) واجب است ؟ گفت : نه ، يونس گويد : پس آن حضرت به من نظر كرده فرمود : اى يونس بن يعقوب اين مرد پيش از اينكه سخن بگويد : خود را محكوم كرد سپس به من فرمود : اى يونس اگر علم كلام را خوب ميدانى با او سخن بگوى ، يونس گفت : اى بسا افسوس ( كه من نيكو نميدانم ) و آنگاه گفتم : قربانت گردم شنيدم شما از علم كلام نهى كردى و ميفرمودى : و اى به حال اصحاب كلام ! ميگويند اين درست مىآيد و آن درست نميآيد ، اين گذرا است و بنتيجه ميرسد و آن نميرسد ، اين را ميفهميم و آن ديگر را نمىفهميم ؟ فرمود : من گفتم : واى به حال مردمى كه گفتار مرا رها كردند و بدنبال آنچه خود ميخواهند رفتند ، سپس به من فرمود : بيرون برو و هر يك از متكلمين را ديدى نزد من آور ، گويد : پس من بيرون رفتم و حمران بن اعين كه خوب علم كلام را ميدانست با محمد بن نعمان احول كه مردى متكلم بود ، و هشام بن سالم و قيس ماصر كه آن دو نيز از متكلمين بودند آوردم ، و چون همه در مجلس جا گرفتيم و ما در خيمهء بوديم از امام صادق عليه السّلام كه كنار كوهى از اطراف حرم زده شده بود و اين جريان چند روز پيش از ايام حج بود ، پس آن حضرت سر خويش از خيمه بيرون آورد و چشمش افتاد بشترى كه ميدود ( و
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 188
مساهمون: الشيخ المفيد
ص١٨٨