امام باقر عليه السّلام فرمود : اى عمرو خشم خدا عقاب او است ( يعنى خشم در اين آيه به معناى عقاب است ) و هر كه پندارد كه خداى تعالى را چيزى تغيير دهد همانا چنين كسى كافر شده است .
و آن بزرگوار گذشته از برترى در علم و صرف نظر از سيادت و بزرگوارى و امامت ، جود و سخاوتش در ميان شيعه و سنى زبانزد همگان بود ، و در ميان مردمان بكرم مشهور ، و بفضل و احسان معروف بود ، با اينكه نانخور آن جناب بسيار و وضع زندگى و درآمدش متوسط بود .
8 - حسن بن محمد ( بسند خود ) از حسن بن كثير حديث كند كه گفت : به امام باقر عليه السّلام از فقر و احتياج و بيوفائى برادران و دوستان شكايت بردم ؟ فرمود : بد برادرى است آن برادرى كه در زمان توانگرى حق تو را نگهدارد و در هنگام فقر و احتياج رشتهء دوستى خود از تو ببرد ، سپس بغلامش دستور داد كيسهاى كه هفتصد درهم در آن بود آورده ( به من داد ) و فرمود : اين را خرج كن و هر گاه تمام شد مرا آگاه ساز .
9 - و محمد بن حسين ( بسند خود ) از عمرو بن دينار و عبد اللَّه بن عبيد بن عمير روايت كند كه هر دوى آنان گفتند : ما حضرت أبى جعفر محمد بن على عليهما السّلام را ديدار نكرديم جز اينكه بسوى ما خرجى و پوشاك و پول مىآورد و ميفرمود : اين براى شما آماده شده بود پيش از آنكه مرا ديدار كنيد .
10 - و ابو نعيم نخعى از سليمان بن قرم روايت كند كه گفت : امام باقر عليه السّلام بما نيكى ميكرد از پانصد درهم تا هزار درهم ( يعنى از پانصد درهم كمتر نميداد ) و چنان بود كه از بخشش و احسان
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 164
مساهمون: الشيخ المفيد
ص١٦٤