پس آن جناب نعلين خويش را برداشته به راه افتاد ، و اين آيه را ميخواند : « و آنان كه خشم خود فرو خورند ، و از مردم گذشت كنند ، و خدا دوست دارد نكوكاران را » ( سورهء آل عمران آيهء 134 ) .
پس ما ( از خواندن اين آيه ) دانستيم چيزى به او نخواهد گفت :
( راوى ) گويد : آن حضرت بيرون آمد تا بخانهء آن مرد رسيد پس صدا زده فرمود : به او بگوئيد على بن الحسين است ؟ گويد : پس آن مرد در حالى كه آماده شرارت بود از خانه بيرون آمد و شك نداشت كه آن جناب براى تلافى آنچه از او سر زده آمده است ، پس على بن الحسين به او فرمود : اى برادر همانا تو اندك زمانى پيش از اين بنزد من آمدى و آنچه خواستى به من گفتى ، پس اگر آنچه گفتى در من هست ، هم اكنون من از خداوند براى آن چيزها آمرزش ميخواهم ، و اگر چيزى به من گفتى كه در من نيست پس خدا ترا بيامرزد ، راوى گويد : آن مرد ( كه چنين ديد ) ميان ديدگان آن حضرت را بوسيد و گفت : آرى من چيزى كه در تو نبود به تو گفتم و من بدان چه گفتم سزاوارترم . راوى حديث گويد : آن مرد حسن بن حسن رضى اللَّه عنه بود .
15 - و نيز حسن بن محمد ( بسند خود ) براى من حديث كرد از عبد الرزاق كه گفت : كنيزكى از كنيزان على بن الحسين عليه السّلام آب بدست آن حضرت ميريخت كه وضوء ساخته مهياى نماز گردد ، پس آن كنيزك ( همچنان كه ايستاده بود ) چرتش گرفت و ظرف آب ( كه در دستش بود ) بيفتاد و سر مبارك آن حضرت را شكست ، حضرت سر بلند كرده كنيزك ( كه از خشم او نگران شد ) به او گفت : « آنان كه خشم خود فرو خورند » ؟ ( يعنى اين آيه را كه خدا در وصف پرهيزكاران بيان داشته ، و در حديث پيشين نيز گذشت براى آن حضرت خواند و مقصودش اين بود كه با ياد آورى اين آيهء مباركه خشم او را فرو نشاند ) امام عليه السّلام فرمود : خشمم را فرو نشاندم ، كنيزك ( كه ديد تدبيرش مؤثر واقع شد براى بهره بردارى بيشترى
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 146
مساهمون: الشيخ المفيد
ص١٤٦