عبادت بدان جا رسيده كه أحدى بدان حال در نيامده ، ديد بواسطهء بيدارى شب رنگش زرد شده ، و از بسيارى گريه چشمانش مجروح گشته ، پيشانى و بينى او از بسيارى سجده پينه بسته ، و از بس براى نماز روى پا ايستاده پاها و ساق آن ورم كرده ، ابو جعفر باقر فرمايد : چون او را به اين حال ديدم نتوانستم خوددارى كنم و از روى دلسوزى براى او گريستم ، و او در آن حال سر بجيب تفكر فرو برده بود ، پس از لختى كه از رفتن من بدان جا گذشت به من رو كرده فرمود : اى پسرك من برخى از كتابهائى كه عبادت على بن ابى طالب عليه السّلام در آن نوشته شده به من بده ، من آن را به دستش دادم ، اندكى از آن را خواند آنگاه با اندوه آن را به زمين نهاده فرمود : كيست كه تاب نيروى عبادت على عليه السّلام را داشته باشد .
5 - و محمد بن الحسين از عبد اللَّه بن محمد قرشى روايت كرده گفت : هر گاه على بن الحسين عليهما السّلام ( براى نماز ) وضوء ميساخت رنگش زرد ميشد ، نزديكانش عرض ميكردند : اين چه حالى است بشما دست ميدهد ؟ ميفرمود : هيچ ميدانيد آن كس كه من آمادهء ايستادن در برابرش ميشوم چه كسى است ؟ .
6 - عمرو بن شمر از جابر جعفى از امام باقر عليه السّلام روايت كند كه آن حضرت عليه السّلام فرمود : على بن الحسين عليهما السّلام در هر شبانه روز هزار ركعت نماز ميخواند ، و ( هنگام نماز چنان از خود بى خود ميشد كه ) باد او را همانند خوشهء گندم به اين سو و آن سو ميبرد .
7 - سفيان ثورى از عبيد اللَّه بن عبد الرحمن روايت كرده كه در نزد على بن الحسين عليهما السّلام
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 143
مساهمون: الشيخ المفيد
ص١٤٣