زهير بن قين با ده نفر از ياران حسين ( ع ) بر ايشان حمله كرد و آنان را از كنار خيمهها دور كرد شمر دوباره بازگشت زهير گروهى از ايشان كشت و بقيه بجايگاه خويش بازگشتند ، و هر چند نفر از ياران حسين ( ع ) كشته ميشد چون اندك بودند آشكار بود ولى از لشكر عمر بن سعد هر چند كشته ميشد چون بسيار بودند آشكار نبود ، و جنگ سخت شد و ياران آن حضرت در ميان لشكر فرو رفتند و كشته و مجروح در ميان ايشان بسيار شد تا هنگام ظهر ، پس حسين ( ع ) با يارانش نماز خوف خواند و پس از آن حنظلة بن سعد شبامى از ميان ياران حسين ( ع ) بيرون آمده فرياد زد : اى مردم كوفه « اى مردم من بر شما ميترسم مانند روز احزاب ، اى مردم من بر شما ميترسم از روز فرياد ( رستاخيز ) » اى مردم حسين را نكشيد « كه نابودتان سازد خدا بعذابى ، و همانا زيانمند شد آنكه دروغ بست » سپس پيش آمده و جنگ كرد تا شهيد شد رحمة اللَّه عليه .
و پس از او شوذب غلام شاكر ( كه از شيعيان بزرگوار و ارجمند بود ) پيش آمده گفت : « السّلام عليك يا ابا عبد اللَّه و رحمة اللَّه و بركاته » من تو را به خدا ميسپارم سپس جنگيد تا شهيد شد رحمة اللَّه عليه .
و عابس بن شبيب شاكرى پيش آمده بر حسين ( ع ) سلام كرد و با آن حضرت وداع نمود و جنگ كرد تا شهيد شد ، و هم چنان يك يك از ياران سيد الشهداء ( ع ) پيش مىآمد و كشته ميشد تا بجاى نماند از همراهان حسين ( ع ) جز خاندان آن بزرگوار .
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 109
مساهمون: الشيخ المفيد
ص١٠٩