بخواه و بسوى چنين گناهانى بازگشت مكن .
[ فصل ( 13 ) نتيجهاى كه از فصل پيشين گرفته مىشود ]
و اين فضيلت كه در فصل بالا گفته شد به آن فضائلى كه پيش از اين بيان شد پيوست شود ، و آنچه در اين فضيلت است آن است ، كه انديشهء رسول خدا ( ص ) در ورود مكه بطور ناگهانى و بىخبرى اهل مكه بوسيلهء على عليه السّلام جامهء عمل پوشيد ، و در گرفتن و بيرون آوردن نامه از آن زن جز بأمير المؤمنين به كسى اعتماد نداشت ، و جز آن حضرت ديگرى را دلسوز خويشتن نديد ، و در انجام اين كار به ديگرى تكيه نفرمود ، و اندوهى كه در اين پيش آمد او را گرفته بود على عليه السّلام بر طرف نمود ، و بدست تواناى او بهدفش رسيد ، و انديشهاش راست و درست آمد . و كار مسلمين به نيكى گرائيد ، و احكام اين دين مبين آشكارا گرديد ، و براى زبير در اين همراهى بأمير المؤمنين عليه السّلام چندان فضيلتى نبود ، زيرا كه او اندوهى از رسول خدا بر طرف نكرد ، و بارى از دوش أمير المؤمنين برنداشت ، و جز اين نبود كه چون زبير از طرف مادرش صفيه دختر عبد المطلب نسبش به بنى هاشم ميرسيد ، رسول خدا ( ص ) خواست كه انجام يك مأموريت پنهانى مخصوص خاندان او باشد ، و از طرفى زبير مرد شجاع و دلاورى بود ، اين دو جهت كه شجاعت و نسبتش با رسول خدا ( ص ) و امير المؤمنين عليه السّلام باشد سبب شد كه او را همراه على عليه السّلام بفرستد ، و ميدانست در انجام كارى كه او را روان ساخته كمك على عليه السّلام خواهد كرد ، و بازگشت آن كار بنفع هر دوى آنان خواهد بود ، و سود و زيانش عايد بنى هاشم ميگشت ( روى اين منظور زبير را همراه او فرستاد ) و گذشته زبير پيرو على عليه السّلام بود آنچه از او سرزد خطائى بيش نبود كه آن را نيز امير المؤمنين جبران فرمود ، و در آنچه در اين