و دشمنان دين با آنان رفتار كرد ، و همين رفتار او اسلام را ننگين ساخت ، و گروهى از آن مردمانى را كه پيغمبر ( ص ) آنها را بايمان دعوت فرموده بود گريزان كرد ، و نزديك بود به اين كردار ناهنجار شالودهء اسلام از هم پاشيده شود ، پس رسول خدا ( ص ) براى جبران اين رفتار ناپسند ، و اصلاح اين كردار نابجا ، و جلوگيرى از گسيختن رشتهء شريعت و دفاع از حريم مقدّس دين بأمير المؤمنين عليه السّلام پناهنده گشت ، و براى دلجوئى آن قبيله ، و دور ساختن كينه و خشمشان و نگهدارى از ايمانشان على عليه السّلام را بسوى آنان گسيل داشت ، و به او دستور داد كه خونبهاى كشتگان آنها را بپردازد ، و بازماندگان آنها را خشنود سازد ، على عليه السّلام با روى باز فرمان آن حضرت را پذيرفت و ( بنزد آنان رفت ، و ) با اموال زيادى كه در اختيار داشت زياده بر خونبهاى كشتگان آنها بايشان بخشش كرد ، و به آنها فرمود : خونبهاى كشتگان شما را پرداختم ، و زياده بر آن نيز بشما دادم كه بهمهء بازماندگان آنها برسانيد تا بدين وسيله خداى تعالى را از پيامبرش خوشنود سازيد ، و شما نيز بدان زيادى از رسول خدا ( ص ) خوشنود شويد ، و از آن سو خود پيغمبر ( ص ) نيز در مدينه بيزاريش را از كردار خالد نسبت به آنها آشكارا فرمود و به گوش آن قبيله رسانيد ، و ( اين دو جريان يعنى ) بيزارى و تنفر جستن رسول خدا ( ص ) از كردار زشت خالد ، و ديگر دلجوئى امير المؤمنين عليه السّلام از آنان در برابر آن رفتار ، دست بهم داد و سبب شد كه كار بسازش و نيكى انجامد ، و ريشههاى فساد كنده شود ، و جز على عليه السّلام كسى نبود كه اين كار را عهدهدار شود ، و در انجام آن كمر همت ببندد ، و رسول خدا ( ص ) نيز راضى نشد اين كار را به ديگرى واگذار نمايد ( چون ميدانست ديگران از عهدهء انجام آن برنيايند ) .
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 48
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٤٨