على بن ابى طالب دانشمندترين أمت من است ، و در آنچه پس از من اختلاف كنند داناتر از همهء آنها در داورى كردن است .
2 - و خبر داد مرا محمد بن عمر جعابى ( بسندش ) از أبى سعيد خدرى كه گفت : شنيدم از رسول خدا ( ص ) كه ميفرمود : من شهر علم و دانشم ، و على در آن شهر است ، پس هر كه علم ( و دانش ) خواهد بايد آن را از على فرا گيرد .
3 - و نيز ( بسند ديگر ) براى من روايت كرد از عبد اللَّه بن مسعود كه گفت : رسول خدا ( ص ) على عليه السّلام را فرا خواند ، و با او خلوت كرد ، همين كه از نزد آن حضرت بيرون آمد ، از او پرسيديم :
( چه به تو آموخت ؟ و ) چه عهدى با تو كرد ؟ فرمود : هزار در از دانش به من آموخت ، كه از هر درى از آن هزار در بر من گشوده شد .
4 - و خبر داد مرا محمد بن مظفر بزاز ( بسند خود ) از اصبغ بن نباته كه گفت : هنگامى كه مردمان با على عليه السّلام در بارهء خلافت بيعت كردند ، آن حضرت در حالى كه عمامهء رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله را بسر بسته بود ، و جامهء او را بر تن داشت به مسجد آمد و بر منبر بالا رفت ، پس خداى را ستايش و ثنا كرد ، و مردمان را پند و اندرز داد ، سپس بمنبر تكيه زد و جايگير كه شد انگشتان دو دست خود را
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 29
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٢٩