ثابت گرديد . و ( با اين بيان گوئيم : ) رسول خدا ( ص ) كه تمامى مقامات هارون را بجز مقام نبوت براى امير المؤمنين عليه السّلام قرار داد ، ( بنا بر اين براى على عليه السّلام ) وزارت رسول خدا ( ص ) ، و استوارى پشت آن حضرت بوسيلهء يارى او ، و برتريش بر ديگران ثابت گردد ، زيرا كه اين گفتار همگى اين رتبهها را در بر دارد ، سپس خلافت ( آن حضرت نيز با همين بيان ثابت گردد ، اما ) در ( زمان ) حيات ( و زندگى رسول خدا ) بصراحت كلام آن حضرت ( كه در مقام جانشينى در زمان دوريش از مدينه و مدت توقفش در خارج آن شهر فرمود ) و اما پس از ( وفات آن حضرت و ) سپرى شدن دوران نبوت ( نيز جانشينى على عليه السّلام از گفتار رسول خدا ( ص ) روشن شود ، زيرا كه ) باستثناء خصوص مقام نبوت و اينكه پس از من پيغمبرى نيست ( ساير مقامات هارون كه از آن جمله جانشينى او پس از مرگ موسى عليه السّلام بود ، براى على عليه السّلام ثابت گردد ) .
( اين بود قسمتى از دليلهاى روشن و صريحى كه دلالت بر امامت و خلافت على عليه السّلام دارد ) و مانند اينها برهانهاى بسيار ديگرى نيز هست كه ذكر آنها در اينجا كلام را بدرازا كشد ، و ما در جاى ديگر از نوشتههاى خود در اين باره سخن را به آخر رسانده ، و ( بتفصيل بحث كردهايم ، و ) آن را اثبات نمودهايم و الحمد للَّه .
[ فصل ( 1 ) مدت امامت و عمر آن حضرت ]
دوران امامت على عليه السّلام پس از رسول خدا ( ص ) سى سال بود ، كه بيست و چهار سال و شش ماه از اين مدت را آن حضرت نمىتوانست دخالتى در كارها و احكام اسلام بنمايد و همواره در تقيه بود ( و از اظهار نظر و بيان حقائق خوددارى فرموده ، با آنها كه سر كار بودند ) مدارا ميكرد . و پنج سال و شش ماه ديگر را ( نيز كه خود بر سر كار آمد ) گرفتار جنگ با منافقين بود : آنان كه بيعتشكنى