بخاطر آن حضرت بسيارى از سختيها را بر خود هموار ساخت ، و ده سال ديگر پس از هجرت بمدينه بود ( كه در آنجا نيز براى دفاع از آن بزرگوار ) با مشركين مبارزه كرد ، و ( در راه حفظ جان او ) با كافران جنگ نمود ، و در برابر دشمنان آن حضرت تن خود را سپر بلا ساخته او را حفظ كرد ، تا اينكه خداى تعالى رسول خود را قبض روح فرموده و او را ببهشت برين برد و در والاترين جايگاهها جايش داد و از دنيا رحلت فرمود . - تحيت و درود بر او و آلش باد - و در آن هنگام ( كه رسول خدا ( ص ) از دنيا رفت ) أمير المؤمنين عليه السّلام سى و سه سال داشت .
( 30 ) روزى كه پيغمبر ( ص ) رحلت فرمود ، امت در بارهء امامت آن حضرت دو دسته شدند ، پيروان آن حضرت يعنى تمامى بنى هاشم ( كه نسبشان بهاشم بن عبد مناف ميرسيد ) و نيز سلمان و عمار و ابو ذر و مقداد ، و خزيمه بن ثابت ( كه بخاطر شهادتى كه در بارهء رسول خدا ( ص ) در يكى از جاها داد و استدلالى كه براى اداى شهادتش كرد پيغمبر اكرم شهادت او را به تنهائى بمنزلهء دو شهادت قرار داد ، و بدين سبب به ) ذو الشهادتين ( ناميده شد ) و همچنين ابو ايوب انصارى و جابر بن عبد اللَّه انصارى و ابو سعيد خدرى و مانند ايشان از بزرگان مهاجرين ( يعنى مسلمانانى كه با رسول خدا از مكه بمدينه هجرت كردند ) و انصار ( كه اهل مدينه بودند و پس از هجرت مسلمان شدند و در راه پيشرفت دين ، پيغمبر ( ص ) را يارى كردند ، تمامى اينها ) گفتند : او پس از رسول خدا خليفه و امام است ، زيرا كه آن حضرت برتر از ديگران بود ، و تمام جهات فضيلت و رأى و كمال در او گرد آمده ( و همگى را دارا ) بود ، در ايمان به خدا گوى سبقت را از همگى ربود ، و در دانش و علم بأحكام سر آمد ديگران شد ، و در جهاد ( با دشمنان دين ) پيشرو آنها بود ، و در پارسائى و زهد و خير و نيكى قابل مقايسه با ديگران نبود ، و در نزديكى برسول خدا ( ص ) و قرابتش با آن حضرت كسى از نزديكان انباز او نگشت .
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 4
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٤