شنيديم قرآنى شگفت را كه رهبرى ميكرد بسوى راستى . . . » ( سورهء جن آيه 1 - 2 ) تا آخر داستان ايشان كه خداوند در اين سوره نقل كرده نپذيرفتهاند ، و چون در جاى خود سخنان اين زنديقان باطل گشته زيرا عقل و خرد وجود جن و تكليف كردن بايشان را جايز ميداند ( و محال عقلى نيست ) و با اعجاز قرآن و شگفتيهاى روشن آن وجود جن ثابت گردد ، از اين رو طعنهاى معتزله نيز كه در اين حديث ميزنند باطل خواهد شد ، زيرا مضمون اين داستان در نزد عقول و خردها محال نيست ( تا بگوئيد قدرت خدا و معجزه بر محال تعلق نميگيرد ) و همين كه از دو طريق مختلف ( شيعه و سنى ) و در روايت دو دستهء متباين از يك ديگر آمده است خود دليل درستى اين حديث است ، و انكار آن كس از معتزله كه از راه انصاف بدور افتاده ، و همچنين ديگران از ( اشاعره و آنان كه قائل بجبر گشتهاند و آنان را ) مجبره ( گويند ) زيانى به آنچه ما گفتيم كه ( پس از نقل شيعه و سنى اين حديث شريف را به حد تواتر ) بايد رفتار بمضمون اين حديث شود نرساند ، چنانچه انكار كردن بىدينان و گروههاى مختلف از كفار و يهود و نصارى و مجوس و صابئين آن معجزات رسول خدا ( ص ) را كه بدرستى آن اخبار رسيده مانند دو نيم شدن ماه ، نالهء ستون مسجد ، تسبيح گفتن سنگريزه در دست آن حضرت ، شكايت بردن شتر به او ، سخن گفتن كتف پختهء گوسفند ، آمدن درخت بنزدش ، و بيرون آمدن آب از ميان انگشتانش در ميان ظرف وضوء ، و خوراك دادن گروه بسيارى را از طعامى اندك ، ( انكار اينان ) زيانى بدرستى اين حديثها و راستگوئى راويان آن ، و ثابت شدن برهان اعجاز بدانها نرساند ، بلكه شبههء منكرين معجزات رسول خدا ( ص ) اگر چه پيش ما سست است ، ولى شبههء آنان قويتر از شبههء منكرين معجزات امير المؤمنين عليه السّلام است ، و چون برهانهاى بر اين مطلب در پيش اهل اعتبار پوشيده نيست نيازى بشرح و بسط آن براهين در اينجا نيست .
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 343
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٣٤٣