[ فصل ( 41 ) سخنان آن حضرت در ربذه هنگام رفتن بسوى بصره ]
و نيز از سخنان آن حضرت عليه السّلام است در همين باره كه پس از حمد و ثناى پروردگار فرمود : از اين مردم يعنى مردم شام گمان ندارم جز اينكه بر شما پيروز شوند ! همراهان عرضكردند : بچه چيز ( اينها بر ما پيروز شوند ) اى امير مؤمنان ؟ فرمود : مىبينم كارهاى ايشان بالا گرفته ولى آتشهاى شما خاموش شده ، و مىبينم ايشان را كه در تلاش و كوشش هستند ولى شما را با سستى و ناتوانى مىبينم ، و مىبينم ايشان را كه گرد هم هستند و گروهشان فشرده است ولى شما را پراكنده مىبينم ، و مىبينم ايشان را كه بفرمانده خود فرمانبردارند ولى شما را نسبت بخويشتن نافرمان ميبينم ، به خدا سوگند اگر اينان بر شما پيروز شوند مىيابيد كه پس از من اينان اربابهاى بدى براى شما هستند ، گويا ايشان را مىنگرم كه با شما در شهرهاتان شركت جسته غنيمتها و بهرههاى شما را بشهرهاى خود ميكشند ، و گويا شما را مىنگرم كه با شما در شهرهاتان شركت جسته غنيمتها و بهرههاى شما را بشهرهاى خود ميكشند ، و گويا شما را مىنگرم كه ( هنگام بهم ريختن براى فرار از جنگ ) هياهو و سر و صدا به راه مياندازيد مانند آواز پوست سوسمارها كه بهم ماليده مىشود ، نه حق را ميگيريد ، و نه از حريم خدا دفاع ميكنيد ، و گويا من ايشان را مينگرم كه مردان شايسته و صالح شما را ميكشند ، و قاريان ( قرآن ) شما را مىترسانند ، و شما را از حقوق خودتان بىبهره ساخته و از رسيدن آن بشما جلوگيرى ميكنند ، و مردم را جز شما به خود نزديك مىسازند ، پس آنگاه كه محروميت و برگزيدگى آنها و فرود آمدن شمشيرها و آمدن ترسها را ببينيد هر آينه پشيمان شويد و بر كوتاهى كردن در پيكار كردن افسوس ميخوريد ، و آسودگى و خوشى اين روز را به ياد مياوريد هنگامى كه اين يادآورى ( و افسوس ) بشما سودى ندهد .