پروردگار جل اسمه و سفارش مردمان بكردار نيك فرمايد ، و دانشمندان اخبار و ناقلين آثار آن را روايت كردهاند كه آن حضرت عليه السلام هر شب هنگامى كه مردم ببستر خواب ميرفتند بآوازى كه اهل مسجد و همسايگان مسجد آن را ميشنيدند ميفرمود : توشهگيرى كنيد خدايتان رحمت كند ، زيرا آواز كوچ كردن ( از اين دنيا به سفر آخرت ) در ميان شما داده شد ، و ماندن در دنيا را كم پنداريد ، و بسوى خدا بازگرديد با توشهء شايستهء كه بدان دسترسى داريد ، زيرا در جلو شما گردنهء ناهموار و منزلهاى هولناكى است ، و ناچاريد از آنها بگذريد و در آنها توقف كنيد ، پس يا برحمت خدا از سختيهاى طاقت فرساى آن رهائى يابيد ، و يا چنان نابودى پديد آيد كه پس از آن نتوان جبران نمود ، اى بسا دريغ و افسوس بر آن بىخبرى كه عمرش بزيان او دليل و حجت باشد ، و روزگارش او را به سختى و شقاوت كشاند ، و خداوند ما و شما را از آن كسانى گرداند كه نعمت او را به نشاط و طغيان واندارد ، و پس از مرگ سختى و عقوبت به او فرود نيايد ، و جز اين نيست كه ما به ( رحمت بىمنتهاى ) او متوسليم ، و از براى او ( آفريده شده ) ايم ، و نيكى بدست ( قدرت و رحمت ) او است ، و او بر هر چيز توانا است .
[ فصل ( 7 ) در باره كنارهگيرى از دنيا و آمادگى براى آخرت ]
و از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه در بارهء كنارهگيرى از دنيا و وادار كردن باعمال آخرت فرمايد :
اى فرزند آدم بزرگترين اندوهت آن روزى نباشد كه اگر بدان نرسى از عمر تو نيست ، زيرا كه اندوهت يك روز است ، و همانا هر روز كه بدان برسى خداوند روزى تو را در آن روز برساند ، و بدان كه همانا تو چيزى كه بيش از خوراك و قوت تو باشد بچنگ نياورى جز اينكه در آن چيز خزينه دار ديگران هستى ، رنج و