بگيرد ) آن حضرت عليه السّلام فرمود : بايد شش ماه روزه بگيرد ، و ( براى گواه اين حكمى كه فرمود ) گفتار خداى عز و جل را تلاوت كرد ( كه خداى تعالى در بارهء درخت طيبه و پاك كه مثل مىزند فرمايد ) :
« ميدهد خوراك خود را در هر حين ( و هنگام ) باذن پروردگار خويش » ( سورهء ابراهيم آيه 25 ) و اين ميوه آوردن در فاصلهء شش ماه است ( و از اين آيه معلوم شود كه « حين » شش ماه است ) .
مردى نزد امير المؤمنين عليه السّلام آمده عرض كرد : قدرى خرما در پيش روى من بود ، زن من يك دانه از آن را برداشت و در دهان خود گذارد من سوگند ياد كردم كه نه بايد آن خرما را بخورد و نه بايد بيرون اندازد ( اكنون من با اين سوگند چه كنم ؟ ) فرمود : نيمى از آن را بخورد و نيمى را بيرون اندازد و بدين وسيله تو از سوگندى كه خوردهاى آسوده خواهى شد .
و نيز در بارهء مردى كه زنى آبستن را بزد تا اينكه ( آن زن بارى كه در رحم داشت ) و به صورت علقه ( شده بود ) آن را بينداخت ، آن حضرت عليه السّلام داورى فرمود : كه ديه آن چهل دينار است و ( براى گواه گفته خود ) اين آيه را تلاوت فرمود : « و همانا آفريديم انسان را از چكيدهء از گل ، پس قرار داديم او را نطفه در آرامگاهى جايدار ، پس آفريديم نطفه را علقه ، پس آفريديم علقه را مضغة ( گوشتى جويده ) ، پس آفريديم گوشت را استخوانهائى ، پس پوشانيديم استخوان را گوشتى سپس پديد آورديمش آفرينشى ديگر پس خجسته باد خدا بهترين آفرينندگان » ( سورهء مؤمنون آيهء 12 - 14 ) . سپس فرمود در نطفه بيست دينار است ، و در علقه چهل دينار ، و در مضغه شصت دينار ، و در استخوان پيش از آنكه خلقتش كامل شود هشتاد دينار ، و در صورت بندى شده پيش از دميدن روح در آن صد دينار ، و چون روح در آن دميده شد هزار دينار است .
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 215
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٢١٥