كسانى كه قربانى نياورده بودند دستور فرمود كه از احرام بيرون روند و اين دستورى الهى بود كه بواسطهء نزول آيهء
« وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ »
پيغمبر ( ص ) بدان امر فرمود ، و از كسانى كه زير بار اين دستور الهى نرفت ، و چنانچه رسول خدا ( ص ) فرمود تا به آخر عمر هم بدان گردن ننهاد عمر بود كه پس از اينكه بخلافت رسيد آن را قدغن كرد و در منبر صريحا گفت : « متعتان كانتا محللتان في زمن النبى و أنا احرمهما و أعاقب عليهما » و بىپروا گفت : اين دستور در زمان پيغمبر ( ص ) رسيد و بدان عمل شد ولى من آن را حرام ميكنم ، و شگفت اينجاست كه برخى از مدافعين عمر كه بهمهء بدعتهاى او صورت حق بجانب مىدهند و محملى براى آنها درست كردهاند به اين داستان كه ميرسند ميگويند : پيغمبر يك مجتهد بود و نظرش بجواز يا وجوب حج تمتع بود و عمر هم يك مجتهد بود و استنباطش حرمت آن بود و خلاصه چنانچه پيغمبر ( ص ) اجتهاد كرد عمر نيز در اين مسأله اجتهاد كرد و مصلحت را در جلوگيرى و حرمت آن ديد و اين حملى است كه در پاورقى كتاب جانشينان محكوم از قوشچى نقل مىكند ، نعوذ باللَّه من التعصب و الضلال ) .
چون رسول خدا ( ص ) مناسك حج را بجا آورد على عليه السّلام را در قربانى خود شريك ساخت و با مسلمانانى كه همراهش آمده بودند بسوى مدينه بازگشت تا رسيد به جائى كه معروف بغدير خم است ، و آنجا جاى منزل كردن نيست زيرا آب و چراگاه ندارد ( و مسلمانان از نظر بىآبى و چهار پايانشان از جهت نبودن چراگاه و علوفه در مضيقه قرار ميگرفتند ) پس آن حضرت در آنجا فرود آمد و مسلمانان نيز با او در همان جا فرود شدند ، و سبب فرود آمدنش در آنجا اين بود كه دستورى از خداى تعالى در بارهء نصب خلافت أمير المؤمنين و جانشينان او در ميان امت پس از او نازل گشت ، و پيش از اين نيز در اين باره وحى بر آن حضرت شده بود ولى زمانى براى اين كار در وحى الهى تعيين نشده بود ، پس آن حضرت اين كار را بتأخير انداخت و موكول كرد بوقتى كه از اختلاف و دودستگى مردم نسبت بامير المؤمنين عليه السّلام آسوده خاطر باشد ، و خداى عز و جل ميدانست كه اگر از غدير خم بگذرد بيشتر مردمى ( كه همراه او بودند و از قراء و اطراف مدينه بودند ) از آن حضرت جدا شوند و بسوى ديار و خانههاى خود بروند ، پس خداى عز و جل اراده فرمود كه آنان را براى شنيدن فرمان جانشينى آن حضرت گرد آورد ، و خواست حجت در اين باره بر همگى تمام شود ، پس خداى تعالى اين آيه را نازل فرمود : « اى پيامبر برسان آنچه را فرود آمده بر تو از پروردگارت »