از مردم نگذرى جز اينكه خاك زير پايت را ( براى تبرك و استشفاء ) بردارند .
[ فصل ( 47 ) نتيجه فصل سابق ]
روشن شد كه پيروزى در اين جنگ تنها بدست امير المؤمنين عليه السّلام شد ، پس از آنكه ديگران آن تباهى را ببار آوردند ، و بستايش پيغمبر ( ص ) مخصوص گشت و آن ستايش فضيلتهائى را كه در بر داشت كه هيچ يك از آنها براى ديگرى حاصل نشد ، و منقبتى براى او بظهور پيوست كه كسى در آنها شريك او نگشت .
[ فصل ( 48 ) جريان مباهله با نصاراى نجران و فضيلت على ع در آن داستان ]
چون اسلام پس از جريان فتح مكه و جنگهاى ديگر گسترش يافت ، و نيرومند شد ، هيئتهاى مختلفى براى بررسى اوضاع و احوال مسلمانان و ديانت مقدس اسلام بسوى پيغمبر اكرم ( ص ) روان شده و اعزام گشتند ، و برخى از آنان اسلام مىآوردند ، و برخى امان ميخواستند تا بسوى قوم خود بازگشته و هر چه صوابديد آن حضرت ( ص ) است در بارهء ايشان معمول دارد ، و از جمله هيئتهائى كه بمدينه آمدند ابو حارثة كشيش بزرگ نصاراى نجران بود كه بهمراهى سى تن از مردان مسيحى آن شهر بنزد آن حضرت ( ص ) آمدند و از آن جمله بود : عاقب ، و سيد ، و عبد المسيح ( كه اين سه تن از بزرگان و دانشمندان ايشان بودند ) پس هنگام نماز عصر بمدينه رسيدند و اينان لباسهاى ديبا پوشيده بودند كه صليب نيز بر آن بود ، يهوديان بنزد ايشان رفته با يك ديگر گفتگوها كردند ، نصارى بيهود گفتند : شما بر چيزى نيستيد ( و دينتان باطل و بيهوده است ) يهود به آنها گفتند : شما بر چيزى نيستيد ، ( خلاصه هر كدام مذهبى ديگرى را باطل ميدانستند ) و در همين باره خداى سبحان اين آيه را نازل فرمود : « و يهود گفتند : نصارى بر چيزى نيستند ، و گفتند نصارى يهود بر چيزى نيستند » تا آخر آيه ( سورهء بقرة آيه 113 ) .