باشد . شايد نام شروانشاه در مروج الذهب ، ج 2 ، ص 4 و 6 ، تصرف بعدى باشد ، چه محمد بن يزيد پنج سال بعد از اتمام نسخهء اصلى مروج الذهب به جاى پدر نشست . دربارهء تجديدنظرهاى پياپى در مروج الذهب نگاه كنيد به ادامهء مطلب در همين كتاب . طبق نسخهء الف ( زيربخش 35 ) ، در 330 / 942 « محمد بن يزيد » برادر خود ، احمد بن يزيد ، را به باب گسيل داشت . در نسخهء ب « احمد بن عبد الملك » ، اشتباهى فاحش است . گفتيم كه دير زيستن پدر ابو طاهر يزيد ( محمد بن يزيد ) تا 330 / 942 محتمل نيست ، و مىتوانيم اضافه كنيم كه اگر تاريخ به حكومت رسيدن محمد بن ( ابو طاهر ) يزيد در 337 / 948 صحيح باشد ، وى نمىتوانسته است برادر خويش احمد را در باب نايب خويش كند . از آنچه گفتيم نتيجه مىشود كه فقط ابو طاهر يزيد مىتوانسته است پسر خود احمد بن يزيد را به باب روانه كند ( مگر آنكه محمد بن يزيد ، حتى در عصر پدرش ، به صورت مشترك حكومت مىكرده است ) . از زيربخش 10 درمىيابيم كه رابطهء دو برادر محمد و احمد ، لااقل بعد از 334 / 948 ، چندان مطلوب نبوده است .
در فرمانروايى ابو طاهر چند واقعهء مهم روى داد : در باب نزاع درگرفت ؛ حكومت ساجديان در آذربايجان پايان يافت ؛ مسافريان ديلم جاى آنان را گرفتند و مرزبان مسافرى در آغاز كار خود در برابر روس ، كه بردعه را تصرف كرده بودند ، ايستاد . سرانجام روم شرقى به رهبرى يانيوس كوركواس « 1 » ( از 923 ) ، سياست تهاجمى در پيش گرفت 7 و نه
هامش
( 1 ) .Jhon Curcuas