پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نماز ظهر و عصر را هنگام زوال خورشيد به صورت جماعت با هم خواند ، بدون علت . نماز مغرب و عشاء را هم قبل از زوال سرخى شفق با هم خواند به صورت جماعت ، بدون علت . پيامبر خدا چنين كرد تا بر امت خود توسعه داده باشد . « 1 »
روايات ديگرى نيز هست كه شيخ حرّ عاملى آنها را در وسائل الشيعه گرد آورده است . « 2 »
تا اينجا نظريهء شيعه در مورد جمع بين دو نماز روشن شد .
تنوع وقت در فقه اهل سنّت
گاهى كسانى ناآگاه مىپندارند اين انواع وقتهاى نماز از ويژگىهاى فقه شيعه است ، در حالى كه تقسيم وقت به سه نوع ، در فقه شيعه و سنت ديده مىشود ، هر چند در تعداد با هم تفاوت دارند .
نووى در شرح مهذّب گويد : ظهر سه وقت دارد : وقت فضيلت ، وقتِ اختيار و وقت عذر . وقت فضيلت اول آن است ، وقت اختيار فاصلهء وقت فضيلت تا آخر وقت است ، و وقت عذر وقت عصر است در حق كسى كه دو نماز را به خاطر سفر يا باران با هم مىخواند .
سپس مىگويد : قاضى حسين گفته كه نماز ظهر چهار وقت دارد : وقت فضيلت ، وقت اختيار ، وقت جواز و وقت عذر . وقت فضيلت تا وقتى است كه سايهء شاخص به اندازهء يك چهارم آن شود . وقت اختيار تا نصف سايهء شاخص ، وقت جواز وقتى است كه سايه به اندازهء شاخص شود كه آخر وقت است و وقت عذر وقت عصر است براى كسى كه به خاطر سفر يا باران دو نماز را با هم بخواند . « 3 »
هامش
( 1 ) . كافى : ج 3 ، ص 286 ، حديث 1
( 2 ) . وسائل الشيعه : ج 4 ، ص 220 - 223 ، باب 33 از ابواب مواقيت .
( 3 ) . المجموع : ج 3 ، ص 27