12 . آيا خواب صحابى ، از منابع تشريع است ؟
در بخش دوم گذشت كه توحيد در قانونگذارى از مراتب توحيد است و تشريعى جز تشريع خدا نيست و پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله نيز بيانگر تشريع خداست . بنابراين ، سخن و روش و نظر صحابى تا وقتى مستند به سخن و عمل و تقرير پيامبر صلى الله عليه و آله نباشد از مصادر تشريع نيست و بدتر از اين ، آن است كه خواب صحابى منبع تشريع باشد . متأسفانه در صحاح و سنن اهل سنت رواياتى است كه حكايت از آن مىكند كه خواب صحابى از منابع تشريع است ، به عنوان مثال چند نمونه را مىآوريم .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در انديشه بود كه مردم را چگونه براى نماز جمع كند ؟ گفتند : هنگام نماز ، پرچمى نصب كن تا با ديدن آن مردم به يكديگر خبر دهند ، پيامبر صلى الله عليه و آله اين را نپسنديد . بعضى شيپور را پيشنهاد كردند ، زياد گفت : شيپور يهود ، حضرت نپسنديد و فرمود : اين از كار يهوديان است ، ناقوس را يادآورى كردند ، فرمود : آن مربوط به مسيحيان است .
عبداللَّه بن زيد بن عبدربه برگشت ، در حالى كه در فكر چيزى بود كه ذهن پيامبر صلى الله عليه و آله را مشغول ساخته بود ، در خواب ، اذان را به او نشان دادند . صبح نزد پيامبر آمد و خبر داد و گفت :
اى پيامبر خدا ، من بين خواب و بيدارى بودم كه كسى نزد من آمد و اذان را به من