7 - بخارى از ابن عباس در ضمن حديثى نقل مىكند : . . . سپس گروهى از اصحابم را به چپ و راست مىبرند ، مىگويم : اصحاب من ، گفته مىشود : آنان از لحظهاى كه از ايشان جدا شدى به عقب برگشتند و من سخنى را مىگويم كه بندهء صالح ، حضرت عيسى گفت :
« وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً ما دُمْتُ فِيهِمْ . . . الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ » « 1 » ؛
« خدايا ! تا زمانى كه من در ميان آنان بودم ، مراقب و گواهشان بودم ، ولى هنگامى كه مرا از ميانشان برگرفتى ، تو خودت مراقب آنان بودى و تو بر هر چيز گواهى ، اگر عذابشان كنى ، آنان بندهء تو هستند و اگر آنان را ببخشايى ، همانا تو قدرتمند و حكيمى . »
8 - بخارى از علاء بن مسيب نقل مىكند : براء بن عازب را ديدم ، گفتم : خوش به حالت كه با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مصاحبت داشتى وزير درخت با او بيعت كردى . گفت : اى برادرزاده ! نمىدانى پس از او چهها كرديم ! « 2 »
9 - ابن ابىشيبه از ابىبكره نقل مىكند كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : مردانى از اصحابم كه مرا ديدهاند ، در كنار حوض بر من وارد مىشوند ، تا اينكه وقتى نزد من مىآيند ، جلو آنان را مىگيرند و آشفته حال مىشوند . من مىگويم : خدايا اصحابم ! گفته مىشود :
نمىدانى پس از تو چه كردند ! « 3 »
10 - مسلم از اسماء دختر ابىبكر نقل مىكند كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : من كنار حوض ، به كسانى از شما كه بر من وارد مىشوند مىنگرم ، جلوى ورود كسانى را مىگيرند . مىگويم : پروردگارا ، اينان از من و از امت منند . گفته مىشود : آيا نمىدانى پس از تو چه كردند ؟ به خدا پس از تو چيزى نگذشت كه به عقب و جاهليت برگشتند .
هامش
( 1 ) . مائده : 117 - 118 ؛ صحيح بخارى : ج 2 ، ص 402 بخش احاديث الانبياء ، شمارهء 3447
( 2 ) . صحيح بخارى : ج 3 ، ص 64 ؛ كتاب المغازى ، شمارهء 4170
( 3 ) . مصنف ابن ابىشيبه : كتاب الفضائل ، شمارهء 35 ؛ مسند احمد : ج 5 ، ص 48