در اموال مسلمانان خيانت كردند ، نمىتوانند عادل باشند . اين ، حال بدريّون است ، نه باديهنشينان يا طُلقاء و فرزندانشان و نه منافقين . تا چه رسد به آنان كه پس از ايشان بودند .
كسى كه اين آيات و آنچه را پيرامون آنها وارد شده و احاديث و سخنان را بخواند ، سپس باز هم بدون تحقيق بر عدالت همهء صحابه اصرار ورزد ، هم به خود ظلم كرده است ، هم به امتِ خود .
ه . فاسقى فريبكار
قرآن مىفرمايد :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلى ما فَعَلْتُمْ نادِمِينَ » « 1 » ؛
« اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، اگر فاسقى براى شما خبرى آورد ، تحقيق كنيد ، مبادا از روى جهالت سراغ قومى برويد ، سپس بر آنچه انجام دادهايد پشيمان شويد » .
خداوند دستور مىدهد در خبر فاسق تحقيق شود و احتياط مراعات گردد ، تا طبق سخن او حكم نشود و در واقعِ امر ، دروغگو يا خطاكار باشد .
ابنكثير گويد : بسيارى از مفسّران گفتهاند آيه در بارهء وليد بن عقبه نازل شد ، آنگاه كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله براى جمعآورى زكات از بنىالمصطلق نزد حارث بن ضرار فرستاد كه رئيسشان بود تا زكاتى را كه جمع شده و نزد او بود تحويل بگيرد . چون وليد ، بخشى از راه رفت ، ترسيد و پيش پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : يا رسول اللَّه ، حارث به من زكات نداد و مىخواست مرا بكشد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله خشمگين شد و گروهى را نزد حارث فرستاد .
حارث با همراهانش مىآمدند كه با گروه اعزامى پيامبر صلى الله عليه و آله روبرو گشتند كه از مدينه خارج شده بودند . به آنان گفتند : اين حارث است . وقتى به هم رسيدند ، حارث پرسيد : به
هامش
( 1 ) . حجرات : 6