بدن . » كتاب على عليه السلام سرچشمهء احاديث اهل بيت بود و آن را يكى پس از ديگرى به ارث مىبردند و از آن نقل مىكردند و به آن براى پاسخ به سئوال كنندگان استدلال مىنمودند .
امام باقر عليه السلام به يكى از اصحابش - حُمران بن اعين - در حالى كه به اتاق بزرگى اشاره مىفرمود ، گفت : اى حمران ! در اين اتاق ، نوشته و طومارى است به طول هفتاد ذرع ، به خط على عليه السلام و املاى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله . اگر ما به حكومت برسيم ، بر اساس آن چه خدا نازل كرده است حكم مىكنيم و از آن چه در اين نوشته است نمىگذريم . امام صادق عليه السلام نيز كتاب على عليه السلام را اين چنين معرفى مىكند :
« كتابى است به طول هفتاد زرع ، به املاى پيامبر صلى الله عليه و آله و از زبان او و به خطّ على بن ابىطالب عليه السلام . به خدا سوگند همهء آن چه مردم تا قيامت به آن نياز دارند ، حتى ديهء خراش و تازيانه و كمتر از تازيانه در آن بيان شده است . »
سليمان بن خالد گويد : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود :
« نزد ما نوشتهاى است به طول هفتاد ذرع ، كه املاى پيامبر صلى الله عليه و آله و به خط على عليه السلام است ، هيچ حلال و حرامى نيست مگر آن كه در آن است ، حتى ديهء خراش . »
اما باقر عليه السلام به يكى از اصحابش فرمود :
« اى جابر ! اگر ما از روى رأى و هواى نفس خود با شما چيزى مىگفتيم از هلاك شدگان بوديم . ليكن ما احاديثى به شما مىگوييم كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله اندوختهايم . » « 1 »
اميرالمؤمنين عليه السلام به سنت پيامبر صلى الله عليه و آله از همه داناتر بود ، و چرا نباشد ، در حالى كه مىفرمود :
« هر گاه از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مىپرسيدم ، مرا خبر مىداد و هر گاه ساكت مىشدم ،
هامش
( 1 ) . در اين زمينه ر . ك : بحار الانوار ، ج 26 ، ص 18 - 66 ( باب جهات علومهم و ما عندهم من الكتب ) احاديث 12 ، 1 ، 10 و 20