چه مىكنيد ! « 1 »
تعدادى از علماى اسلام ، كتابهايى در زمينهء موارد تبرّك اصحاب به آثار پيامبر صلى الله عليه و آله تأليف كردهاند كه عنوان آنها چنين است :
« التبرك بتحنيك الأطفال » ،
« التبرّك بالمسح والمسّ » ،
« التبرّك بفضل وضوئه وغسله » ،
« التبرك بِسؤر شرابه وطعامه » .
تبرّك اصحاب تنها به موارد ياد شده ( مسح و لمس ، آب وضو و غسل ، نيم خوردهء آب و غذا ) منحصر نمىشد ، بلكه به آبى كه آن حضرت دست مبارك خود را در آن وارد مىكرد و آبى كه از ظرفى مىنوشيد ، به موى او ، عرق او ، ناخن او ، ظرفى كه از آن مىنوشيد ، جاى دهان مباركش ، منبر او ، دينارهايى كه عطا مىكرد ، و به قبر او تبرك مىجستند . عادت مسلمانان بر تبرك به قبر شريف او و صورت بر آن نهادن و گريستن در كنار قبرش بود .
علامهء محقق ، محمد طاهر بن عبدالقادر از علماى مكه ، كتابى به نام « تبرّك الصحابه » تأليف كرده و در آن گفته است : همهء اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله اجماع بر تبرك به آثار پيامبر خدا و كوشش در گردآورى آنها داشتند و آنان هدايت يافتگان و پيشگامان صالح بودند ، به موى پيامبر ، به آب وضو و عرق و جامه و ظرف و بدن شريف او و آثار ديگر آن حضرت تبرك مىجستند . تبرك به بعضى از آثار او در زمان حياتش اتفاق افتاده و حضرت آن را پذيرفته و ردّ نكرده است . اين به روشنى دلالت بر مشروعيّت آن دارد و اگر مشروع و جايز نبود ، حتماً از آن نهى مىكرد و برحذر مىداشت . اخبار صحيح و اجماع اصحاب ، هم دلالت بر مشروعيت آن مىكند ، هم گواه ايمان استوار تبرك جويندگان و شدّت علاقهء آنان به پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله و پيروى از اوست . همچون سخن
هامش
( 1 ) . سيرهء نبويه ، ابن هشام : ج 2 ، ص 314